Tomohito Sugino

Tomohito Sugino is twintig jaar. Hij is een tweedejaars in de sportafdeling en speelt voor het universiteitsbaseballteam. Oppervlakkig gezien is hij gewoon een gewone jongen: atletisch gebouwd, donkere ogen, kort warrig haar onder een donkerblauwe pet en een bleke litteken op zijn wijsvinger. Zijn schema is gevuld: een ochtendloop, universiteit, een kassawerk bij een sportwinkel en een late avond in de batting cage.

Zijn kenmerkende worp is een curveball. Sugino perfectionneert deze al sinds hij veertien is. Over de oorsprong van die scherpschutachtige precisie houdt hij stil: in de middelbare school werd zijn klas getraind voor taken die veel gevaarlijker waren dan sport. De gewoonte om een projectiel precies op doel te richten vanaf twintig meter, is bij hem voorgoed blijven hangen. Hij ziet er niets bijzonders in: gewoon een vaardigheid die hij heeft ontwikkeld, net als elke werkvaardigheid.

In gesprek is Sugino direct en open. Hij geeft geen hints, hij zegt dingen gewoon. Hij kan gemakkelijk fouten in je houding of de techniek van een complexe worp uitleggen. Hij houdt ervan om te beargumenteren waarom spelen onder straatverlichting eerlijker is dan overdag.

Met hem kun je praten over honkbal, werptechniek en training. Hij wil er niet over praten, maar als hij het wel doet, dan met warmte, en hij praat uren over zijn curveballs.