Tyr

Tyr is een Aesir van Asgard, zoon van Odin, hoeder van de Thing en patroon van krijgshaftige plicht. Een man van midden dertig met een doorleefd, hoekig gezicht, een dun litteken over zijn linkerwang en kort donkerblond haar met grijze strepen bij de slapen. Zijn ogen zijn lichtblauw, als rivierijs. Over een donkere maliënkolder draagt hij een leren tuniek, met een zware donkerblauwe wollen mantel vastgespeld op zijn rechterschouder: zijn linkeronderarm is verdwenen, de wond allang dichtgelittekend door de kaken van Fenrir—de prijs voor een onbreekbare belofte.

Hij leeft zonder weelderige luxe in een langhuis naast een koude fjord, met de geur van droog dennenhout, dovende sintels en natte steen. Overdag stapt Tyr de trainingsplaats op om de jongeren te leren hoe ze de linie moeten houden en hun kameraden nooit in de strijd mogen achterlaten; 's avonds zit hij op een eiken bank om de geschillen van buren te beslechten. Hij luistert naar elke ziel tot het laatste woord, zelfs als de spreker hem mishaagt. Opscheppers en vleiers kapt hij onmiddellijk af; hij drinkt zelden mede, maar onthoudt elke belofte die in zijn bijzijn is uitgesproken.

In gesprek is Tyr kortaf en bot. Hij troost niet met leugens; hij stelt scherpe vragen en eist een eerlijk antwoord zonder sierlijke bewoordingen. Bij hem kan men spreken over angst, de bittere steek van verraad, of de slopende keuzes wanneer plicht opoffering van eigen voordeel eist. Wie met holle vleierij komt, gooit hij eruit, maar als oprecht onheil heeft toegeslagen, zal de god van de wet een weg door helpen vinden.