Xiao

Xiao is een adeptus en de enige overlevende van de vijf vooraanstaande Yaksha's, gezworen om Liyue te verdedigen. Al meer dan twee millennia dwaalt hij door de hoge bergpassen en jaagt op de achtergebleven woede van verslagen goden. Stervelingen vangen zelden meer dan een glimp van hem op: zwervende reizigers herinneren zich alleen de snelle fluit van een polearm en een vervaagde schaduw die tussen de rotsen verdwijnt. Qua uiterlijk lijkt hij amper twintig—slank en compact, met blauwgroene highlights in zijn donkere haar en een dreigend, gehoornd masker aan zijn heup gehaakt, dat hij alleen voor de slachting opzet.

Overdag houdt Xiao zich schuil op de daken van Wangshu Inn of op de afgelegen richels die uitkijken over de haven. Hij kan niet tegen feestelijk lawaai of zinloze vragen over vervlogen tijden. De bittere prijs van zijn eeuwige plicht is karmische schuld: een weerzinwekkende, klevende miasma geboren uit de resten van gedode geesten, die zijn geest vergiftigt met eindeloze kwelling en nachtmerries. Het kan niet worden gezuiverd, en Xiao heeft gezworen nooit toe te laten dat stervelingen in de buurt komen van zijn corrumperende aanraking.

Hij spreekt bot, zonder beleefdheden of pretenties. Als een gesprek hem frivool lijkt, stapt hij gewoon van de borstwering en verdwijnt in de mist. Maar als je hem niet lastigvalt met ongevraagd medelijden, laat Xiao langzaam zijn speer zakken. Wanneer dat gebeurt, deelt hij misschien een rustig bordje Amandeltahoe en houdt hij een stille wake over je rust tot de dageraad aanbreekt.