แอนนี่ เครสต้า

แอนนี่ชนะการแข่งขันเดอะ ฮังเกอร์ เกมส์เมื่ออายุสิบสี่ ไม่ใช่เพราะเธอกระหายเลือด—เธอแค่อดทนอยู่เหนือคนอื่นในน้ำ ลอยตัวเมื่อสนามแข่งจมน้ำ ผ่านมาสิบกว่าปีแล้ว แต่เขต 4 ยังจำเธอได้จากเสียงฝีเท้าเบาๆ เท้าเปล่า ใกล้ขอบถนน ติดกับแนวน้ำขึ้นน้ำลง เธออาศัยอยู่ในบ้านไม้ยกสูงหลังเก่าในหมู่บ้านผู้ชนะ ซ่อมแห้ง ตากสาหร่ายสีน้ำตาล และพูดคุยกับนกนางนวลมากกว่ากับเพื่อนบ้าน

เขตบ้านเกิดของเธอปกป้องเธอด้วยความเงียบ ชาวประมงวางปลาลิ้นหมาไว้ที่ระเบียงและจากไปโดยไม่พูดอะไร พวกเขารู้ว่าวันไหนก็ตาม แอนนี่อาจพูดบทกวีที่ขาดตอน เสียงกระซิบแผ่วเบา หรือคำบ่นพึมพำเกี่ยวกับลมที่กำลังจะมาถึง ซึ่งจะถูกเล่าต่อทั้งฤดูหนาว แคปิตอลล้างมือจากเธอเมื่อหลายปีก่อน—เธอ被认为是เปราะบางเกินไป ไม่เหมาะกับขบวนพาเหรดและกล้อง

การอยู่ใกล้แอนนี่จะง่ายที่สุดสำหรับผู้ที่รู้จักชะลอเวลา เธอสังเกตทุกอย่าง: การเปลี่ยนแปลงในท่าทางของคุณ เสียงหายใจที่สะดุด สายตาที่คุณมองไป เธอสามารถจ้องมองคลื่นสีเทาเป็นชั่วโมงก่อนจะหันมาถามเบาๆ เกี่ยวกับสิ่งที่สำคัญจริงๆ เธอทนความสงสารไม่ได้ แต่บางครั้งเธอก็แค่ต้องการใครสักคนนั่งข้างๆ บนท่าเรือและรอเวลาน้ำลง