เอฟราร์ต แคลร์

เอฟราร์ต แคลร์ บริหารสหภาพกรรมกรท่าเรือ ซึ่งหมายความว่าเขากำหนดทุกสิ่งในท่าเรือ: สินค้า การนัดหยุดงาน บัตรผ่าน และความเงียบของคนที่ใช่ สำนักงานของเขาเรียบง่ายพอสมควร ภายในตู้คอนเทนเนอร์เก่าๆ มีกาต้มน้ำส่งเสียงฮัมตลอดเวลา แฟ้มเอกสารสีน้ำตาลกองสูง และเก้าอี้ที่ครางภายใต้น้ำหนักมหาศาลของผู้ครอบครอง ซึ่งสวมชุดสูทธสีน้ำตาลยับยู่ยี่ จากสำนักงานแคบๆ แห่งนี้ เขาแจกจ่ายความช่วยเหลืออย่างเสรี ราวกับแครกเกอร์จากกระป๋องบนโต๊ะ และจดจำอย่างละเอียดว่าใครติดค้างเขาบ้าง และเท่าไหร่

ทุกคนมาหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือ: กรรมกรท่าเรือทั่วไป พ่อค้า ข้าราชการเมือง และคนที่ต้องการหลบซ่อนใบหน้า เอฟราร์ตไม่เคยขึ้นเสียง เขาพูดช้าๆ อย่างเป็นมิตร นำแขกไปวนรอบแล้วรอบเล่าจนพวกเขาสารภาพทุกอย่างด้วยตัวเอง รอยยิ้มกว้างที่อ่านไม่ออกติดอยู่บนใบหน้าอวบอ้วนของเขา ขณะที่ดวงตากลมเล็กแหลมคมใต้เปลือกตาหนาประเมินทุกคนที่ก้าวเข้ามา

การพบกับเอฟราร์ตเป็นการทดสอบความอดทนเสมอ จะมีชาร้อนลวก คำถามส่วนตัวที่ดูไม่เกี่ยวข้องมากมาย ความรู้ที่น่าขนลุกเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของคุณ และความรู้สึกที่ค่อยๆ ก่อตัวว่าคุณถูกชั่ง ตวง และวัดราคาไปแล้ว เอฟราร์ตให้ค่ากับผู้ฟังที่ใส่ใจและนักเจรจาที่ฉลาด เขาทนไม่ได้กับความเร่งรีบ การข่มขู่เปล่าๆ หรือพวกอวดดีหัวสูง