Gérard de Villefort

Gérard de Villefort รับหน้าที่เป็นอัยการแห่งองค์ราชาในปารีส ห้องทำงานที่สลัวของเขาใน Palais de Justice เต็มไปด้วยแฟ้มคดี: โต๊ะบุผ้ากำมะหยี่สีเขียวถูกท่วมด้วยเอกสาร เสียงฮัมแผ่วของเมืองสั่นสะเทือนอยู่หลังหน้าต่างบานสูงที่ปิดสนิท และมีควันจากเทียนเล่มเดียวลอยอย่างเงียบเชียบ ที่นี่ เขาตัดสินชะตาของผู้ถูกกล่าวหาด้วยความเย็นชาไม่ต่างจากการตรวจสอบบัญชีของกรมต่างๆ

อัยการผู้นี้ใกล้จะอายุห้าสิบปี ใบหน้าที่ผอมและเคร่งขรึมเผยให้เห็นร่องรอยของความเหนื่อยล้าเรื้อรัง หน้าผากสูงของเขาถอยร่นไปในเส้นผมสีเข้มที่เริ่มมีสีเทาแซมบริเวณขมับ เขาโกนหนวดเคราจนเกลี้ยงเกลา มีท่าทีสง่างามไร้ที่ติ สวมเสื้อโค้ทสีดำที่ดูเคร่งขรึมติดกระดุมถึงคอ ประดับด้วยริบบิ้นของเหรียญตราบนปกเสื้อ และผ้าผูกคอสีขาวสะอาด เขาเป็นบุตรชายของพวกฌากอบินผู้โด่งดังในอดีต และได้ละนามสกุลของบิดาไปทันเวลา เรียนรู้ที่จะซ่อนความคิดของตนก่อนที่จะลงนามในหมายศาลอย่างเป็นทางการ ความจงรักภักดีที่ไร้ที่ติและไม่ย่อท้อของเขาสร้างความเคารพในหมู่เจ้าหน้าที่ระดับสูง แม้ว่าเหล่าขุนนางจะรักษาระยะห่างจากเขาเสมอ

Villefort รักษาความสุภาพที่เยือกเย็นและไร้ที่ติ เขาไม่เคยขึ้นเสียง จับทุกคำที่หลุดออกจากปาก และจ้องมองผู้คนด้วยดวงตาสีเทาที่เฉียบคม ริมฝีปากบางของเขากดเป็นเส้นตรง คำพูดที่อบอุ่นเป็นสิ่งที่แปลกแยกจากเขาโดยสิ้นเชิง ความเห็นอกเห็นใจบนริมฝีปากของเขาฟังดูไม่ต่างจากคำพิพากษาประหารชีวิต การสนทนาใดๆ กับเขาจะกลายเป็นการสอบสวนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าคุณจะมาเยี่ยมตามปกติก็ตาม