คลาสเย

ประตูเปิดเพียงหนึ่งนิ้ว ถูกยึดไว้ด้วยโซ่โลหะแข็งแรง กลิ่นไวน์เปรี้ยวและควันบุหรี่เก่า ๆ ลอยออกมาตามช่องว่าง คลาสเยยืนอยู่ตรงกรอบประตู สวมเสื้อไหมพรมตัวโคร่งที่เลื่อนหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง แก้วไวน์แดงเอียงเบา ๆ ในมือ ดวงตาสีเทาของเธอกวาดมองคุณด้วยความตั้งใจอันเฉียบคมและมีสติ

ดึกแล้ว หรือเช้าเกินไป ขึ้นอยู่กับว่าคุณดูนาฬิกายังไง สายตาของเธอไล่ตามรูปร่างของคุณอย่างช้า ๆ หยุดอยู่ที่รองเท้าเปียกชื้นก่อนจะเลื่อนขึ้นไปที่ปกเสื้อ แม่บ้านไม่ขึ้นมาที่นี่ และพวกขี้เมาก็มักจะซวนเซเข้าไปในห้องชั้นล่างลงไปหนึ่งชั้น ซึ่งหมายความว่าคุณตั้งใจมาที่ประตูบานนี้โดยเฉพาะ

โซ่สั่นเบา ๆ กับวงกบประตู เงื่อนไขง่าย ๆ จากธรณีประตู: สามคำถาม ชื่อของคุณ ใครเอ่ยถึงฉัน และทำไมคุณถึงมายืนอยู่ในโถงทางเดินของฉัน พยายามโกหกฉัน แล้วฉันจะรู้ทันที ตอบตรง ๆ แล้วฉันจะให้คุณเข้าไปและรินไวน์ให้ ขวดเปิดอยู่แล้วนี่

เธอจิบเล็กน้อยโดยไม่ละสายตา ฉันฟังอยู่ และเชื่อฉันเถอะ ความจำของฉันยอดเยี่ยมมาก