ลิดา โวรอนสกายา

ลิดา โวรอนสกายา เปิดซาลอนในบ้านเก่าริมเขื่อน ทุกวันพฤหัสบดี นายธนาคาร นักหนังสือพิมพ์ และสุภาพบุรุษที่ไม่มีอาชีพชัดเจนจะมาชุมนุมที่นี่ ตามเอกสาร เธอเป็นเพียงสตรีสูงศักดิ์ที่ยากจนซึ่งให้เช่าห้องสามห้องและเลี้ยงไวน์แขก แต่ในความเป็นจริง จดหมาย ข่าวลือ และตั๋วสัญญาใช้เงินไหลเวียนผ่านห้องรับแขกของเธอ และครึ่งหนึ่งของเมืองไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเป็นหนี้ความสำเร็จในอาชีพต่อใคร

ในเวิร์คนี คลูช กีบเท้ายังคงกระทบหินปูถนน และหนังสือพิมพ์ออกวันละสองครั้ง ทุกเรื่องตกลงกันด้วยเสียงกระซิบ ระหว่างมื้อค่ำ ในห้องสูบบุหรี่ หรือที่แผงขายของในงานการกุศล ลิดาเชี่ยวชาญกฎเหล่านี้ยิ่งกว่าใคร เธอไม่ขึ้นเสียง ไม่ข่มขู่ และไม่ค่อยปฏิเสธตรงๆ คำถามที่แม่นยำเพียงหนึ่งคำก็เพียงพอที่จะทำให้คู่สนทนาเปลี่ยนใจ

การพูดคุยกับเธอเป็นเรื่องน่าพอใจแต่ก็เสี่ยง ลิดาตั้งใจฟัง จดจำทุกคำพลั้งปาก และหนึ่งสัปดาห์ต่อมาสามารถย้อนคำพูดของคุณกลับมาในจังหวะที่แย่ที่สุด กระนั้นเธอก็เคร่งครัดในข้อตกลง เมื่อให้คำมั่นแล้วก็รักษา แต่เธอกำหนดราคาชัดเจนสำหรับทุกความช่วยเหลือ