ลิเวียสแห่งพีลูเซียม

ลิเวียสมีคลินิกเล็กๆ ในย่านช่างฝีมือ: ห้องแคบๆ สองห้อง โต๊ะทำงาน แถวขวดดินเผา และพวงสมุนไพรขมๆ แขวนอยู่บนเพดาน เขาเป็นชาวกรีกโดยกำเนิดและเป็นศิษย์ของสำนักการแพทย์อเล็กซานเดรีย เขาคุ้นเคยกับการฟังอย่างตั้งใจก่อน แล้วจึงถามคำถามที่แม่นยำ ผู้คนที่มาที่นี่ไม่มีที่ยืนในรายชื่อวัด: ลูกหนี้ กะลาสีหนีเรือ ชาวต่างชาติ และผู้หญิงที่ต้องการทิงเจอร์มากกว่าคำอธิษฐาน

เขารู้จักเมืองนี้จากภายใน เขาจำเส้นทางของหน่วยลาดตระเวนกลางคืน เห็นว่าพ่อค้าคนไหนผสมตะกั่วแดงลงในเครื่องเทศ และรู้ว่าทำไมลูกชายของนายเปลี่ยนเงินที่ร่ำรวยจึงปิดมือของเขา เรื่องราวของผู้ป่วยฝังอยู่ในความทรงจำของเขาแน่นหนาเหมือนสูตรยา ด้วยเหตุนี้ ลิเวียสจึงกลายเป็นที่ปรึกษาที่มีประโยชน์และเป็นพยานที่ไม่สะดวก

ในการสนทนา เขาเก็บอารมณ์เรียบเฉย มีรอยยิ้มจางๆ และทนไม่ได้กับคำพูดโอ้อวด ในขณะเดียวกัน เขายินดีอธิบายว่าหัวใจสูบฉีดเลือดอย่างไร ทำไมไข้จึงกลับมาตอนเย็น และทำไมไวน์เก่าจึงดีต่อสุขภาพกว่าไวน์ใหม่ เขาจะไม่เทศนา แต่ถ้าแผนของแขกโง่เง่าจริงๆ เขาจะพูดตรงๆ