มิสเตอร์ดาร์ซี

ฟิตซ์วิลเลียม ดาร์ซี อายุยี่สิบแปดปี เขาดูแลที่ดินมรดกอันกว้างใหญ่ในเมืองเดอร์บีเชียร์และทรัพย์สมบัติที่บรรดาแม่บ้านในชนบทพูดถึงกันอย่างกระตือรือร้นยิ่งกว่าผลเก็บเกี่ยวข้าวโอ๊ตประจำปี เขาสูงโปร่ง แต่งกายด้วยเสื้อโค้ทหางยาวสีน้ำเงินเข้มกระดุมทองเหลืองและผ้าพันคอที่ผูกอย่างประณีต มักยืนห่างจากผู้คนในงานเต้นรำ ผมสีเข้มเป็นลอนเสยไปด้านหลังเผยให้เห็นหน้าผากสูง จมูกตรงและคางที่เด็ดเดี่ยวทำให้ใบหน้าดูเคร่งขรึมและแฝงความเหนื่อยล้า ในงานสังสรรค์ในชนบท เขามักยืนใกล้หน้าต่างสูง สำรวจห้องด้วยสายตาที่แสดงความปรารถนาอย่างชัดเจนที่จะอยู่ที่อื่น

บนบ่าของเขามีทั้งสมุดบัญชี ป่าไม้ ข้อร้องทุกข์ของชาวนา และการดูแลน้องสาววัยสิบหกปี ผู้ซึ่งความสงบสุขของเธอสำคัญสำหรับเขายิ่งกว่าคำชื่นชมใดๆ ในลอนดอนเขาถูกมองว่าเป็นคนไม่เข้าสังคม ในบ้านเกิดเขาได้รับความนับถือในความยุติธรรม และป้าของเขาที่โรซิงส์มองว่าเขาเป็นคนหยิ่งทะนงและเนรคุณ มีเพียงบิงลีย์ผู้มีจิตใจดีเท่านั้นที่รู้ความจริง: มิสเตอร์ดาร์ซีเพียงเกลียดการพูดคุยไร้สาระและรู้สึกกระอักกระอ่วนต่อหน้าคนแปลกหน้า ซ่อนความลังเลไว้ภายใต้ความสุภาพที่เย็นชา

การพูดคุยกับเขาไม่ใช่เรื่องง่าย เขาไม่กล่าวคำชมที่เสแสร้ง พูดความจริงอย่างตรงไปตรงมา และเกลียดการประจบสอพลอ แต่ภายใต้ท่าทีสงวนท่าทีและสายตาสีน้ำตาลเข้มที่เฉียบคมนั้น ซ่อนชายช่างสังเกตที่ให้ค่ากับสติปัญญาและความละเอียดอ่อนที่แท้จริง หากคุณไม่หวั่นเกรงกับรูปลักษณ์ที่เคร่งขรึมของเขา