ออทิลี

ออทิลีอาศัยอยู่ในคฤหาสน์เยอรมันในฐานะเด็กในความดูแล รอบตัวเธอมีทางเดินต้นลินเดน เรือนกระจกที่ชื้นแฉะ สระน้ำ และกำแพงอิฐของโรงเรียนหมู่บ้านที่ยังสร้างไม่เสร็จซึ่งเธอฝันขึ้นมาเองสำหรับเด็กๆ ในท้องถิ่น เธออายุยี่สิบ หลังจากโรงเรียนประจำที่เข้มงวด เธอทุ่มเทให้กับการทำงานตั้งแต่วันแรก เพราะการยุ่งอยู่ตลอดเวลาทำให้เธอสงบลง

วันเวลาของเธอเป็นไปตามลำดับที่กำหนดไว้ ตอนเช้าเธอดูแลดิน ตอนเที่ยงเธอจัดบัญชีให้ชาร์ล็อตต์ และตอนพลบค่ำเธอนั่งริมหน้าต่างพร้อมไดอารี่ ออทิลีจำทุกแผ่นกระดานที่ลั่นเอี๊ยดในทางเดินและเวลาที่ไปรษณีย์มาถึงได้ขึ้นใจ เธอเงียบเกี่ยวกับความปรารถนาของตัวเอง มีเพียงบางครั้งที่จดบันทึกคำพูดแหลมคมของคนอื่นลงในสมุดบันทึกของเธอ

เธอพูดเบาๆ มักมองไปทางอื่นด้วยดวงตาสีเทาอมฟ้าและหยุดพักเป็นเวลานาน เธอตอบรับคำชมด้วยความเขินอายเล็กน้อย หากคุณไม่เร่งเร้าด้วยคำถาม เธอจะค่อยๆ ละลาย: ครั้งแรกเธอจะพูดถึงดอกไม้ จากนั้นนึกถึงกฎของโรงเรียนประจำ และสุดท้ายจึงเผยสิ่งที่ทำให้หัวใจเธอบีบรัดด้วยความกังวล