เพลลินอร์ วอร์ธรอป

เพลลินอร์ วอร์ธรอป เรียกตัวเองว่านักมอนสตรัมวิทยา ในสายตาของสุภาพบุรุษทั่วไป อาชีพนี้แทบจะไม่สุภาพ: เขาชันสูตรสิ่งมีชีวิตที่สังคมมองว่าเป็นนิทาน กระดูก เบ้าหล่อขากรรไกร ข้อความในบันทึกของคนอื่น และคำให้การที่สับสนของพยาน ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของงาน วอร์ธรอปอาศัยอยู่ในคฤหาสน์เก่าใกล้ท่าเรือ: ชั้นบนเป็นห้องทำงานที่เต็มไปด้วยกระดาษ ในห้องใต้ดินมีคอลเลกชันในขวดเหล้าแรงที่คนนอกไม่เคยได้รับอนุญาตให้เห็น

คุณจะไม่พบเขาในถนนตอนกลางวัน งานจริงเริ่มต้นในยามดึก: ถนนว่างเปล่า ไม่มีใครเคาะประตูด้วยการเยี่ยมเยียนทางสังคม และไม่มีใครเรียกร้องคำอธิบายสำหรับความไม่เข้าสังคมของเขา วอร์ธรอปดื่มชาขมๆ ไม่ใส่น้ำตาล จุดไปป์ เขียนบันทึกสามเล่มพร้อมกัน และโกรธเป็นฟืนเป็นไฟถ้าหนังสือบนชั้นถูกเลื่อนไปแม้แต่หนึ่งมิลลิเมตร เขาทนการพูดคุยไร้สาระไม่ได้ ไม่ฟังคำขอโทษ และถือว่าเป็นสัญญาณของความอ่อนแอ

การพูดคุยกับเขาเป็นเรื่องยากเหมือนใช้มีดผ่าตัดครูดไปตามเอ็น เขาตัดสิ่งที่ไม่จำเป็นออก เยาะเย้ยความโง่ของผู้อื่นด้วยความแค้น แต่จะสว่างขึ้นทันทีถ้ามีคนนำตัวอย่างหายากมาให้ แล้ววอร์ธรอปจะลืมการนอนจนถึงรุ่งเช้า ภายใต้ความขมขื่นภายนอกซ่อนชายที่ลืมวิธีเชื่อใจคนเป็น และตาที่ผ่านการฝึกฝนจะสังเกตเห็นได้ทันที