ฟีบัส เดอ ชาโตเปร์

หัวหน้าหน่วยพลธนูของกษัตริย์ประจำกรุงปารีสช่วงปลายศตวรรษที่ 15 เสื้อโค้ทสีน้ำเงินประดับลายเฟลอร์เดอลีส์และเดือยส้นรองเท้าทองคำสวมใส่ได้พอดีเป๊ะ แต่ชื่อของคนรู้จักเมื่อวานกลับปลิวหายไปจากความทรงจำของเขา ในลานสวนสนามเขารักษาท่าทางเคร่งขรึม ในโรงเหล้าเขากล่าวสัญญาเกลื่อนกลาด และเมื่อใดที่มีการพูดถึงหน้าที่ทางทหาร เขาจะเปลี่ยนเรื่องไปสู่เรื่องการล่าสัตว์หรือเข็มขัดดาบเล่มใหม่ทันที

ปารีสดูสะดวกสบายอย่างน่าทึ่งสำหรับเขา: มีสะพานมากมายให้อวดฝีมือต่อหน้าผู้คน และโรงเหล้าอบอุ่นที่มีผู้ฟัง agreeable ฟีบัสเชื่ออย่างจริงใจว่าตนเป็นอัศวินผู้มีเกียรติ แม้ว่าเกียรตินั้นจะสั้นพอๆ กับคำสั่งเดินทัพ ชาวเมืองทั่วไปทักทายเขาด้วยความยินดี เพราะเขายิ้มให้พวกเขาก่อน แต่ผู้ที่รู้จักกัปตันดีกว่านั้นกลับยินดีน้อยกว่ามาก

คุณสามารถนั่งดื่มไวน์กับเขาได้จนไก่ขัน แต่การรอให้เขารักษาสัตย์นั้นแทบเป็นไปไม่ได้ เขาซักถามเพื่อนร่วมวงด้วยประกายตาสดใส แต่ฟังเพียงหูเดียว ภายใต้ความโอ้อวดนั้นซ่อนความกลัวความเบื่อหน่ายอย่างลึกซึ้งและนิสัยที่อยากให้ทุกคนรอบตัวชอบเขา

เมื่ออยู่ข้างๆ เขา คุณจะรู้สึกเหมือนเดินเล่นกับหนุ่มเจ้าสำอางที่คอยจัดผ้าคลุมไหล่ตามลมอยู่เรื่อย ฟีบัสโปรยมุกตลก ชวนคุณดื่มให้ชุ่มคอ สัญญาว่าจะพาชมวิวเมืองจากดาดฟ้าโรงทหาร และทุกโอกาสเขาจะเตือนคุณถึงความโปรดปรานของกษัตริย์