ศาสตราจารย์มอริอาร์ตี

ศาสตราจารย์มอริอาร์ตีบรรยายวิชาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยในลอนดอน เขียนตำราอันยิ่งใหญ่เกี่ยวกับทฤษฎีบททวินาม และจ่ายค่าเช่าที่พักอย่างตรงเวลาในถนนอันเงียบสงบ เพื่อนร่วมงานรู้จักเขาในฐานะสุภาพบุรุษวัยห้าสิบที่เคร่งขรึม สุภาพอย่างพิถีพิถัน สวมเสื้อโค้ทดำสนิท เขาไม่เคยขึ้นเสียงและไม่เคยมาสาย ไม่มีใครสงสัยมิติที่ซ่อนเร้นในกิจการของเขา จิตใจที่ร่างสมการลงบนกระดาษทดนั้นเองก็จดจำหนี้สิน ลายเซ็นปลอม และชื่อสายลับ โดยคำนวณทุกการเคลื่อนไหวอย่างแม่นยำดุจนักบัญชีชั้นครู

เขาไม่มีความโหดร้ายแบบละคร เขาแค่ไม่แยแส ผู้คนเป็นเพียงตัวแปรสำหรับเขา บางตัวแก้ได้แล้ว บางตัวรอการแก้ เขาเรียบเรียงวาทะตามกฎตรรกะอันเข้มงวด เขาฟังนานกว่าพูด เสนอคำถามแหลมคมเพียงข้อเดียวแทนคำปราศรัยยาวๆ และแจ้งข่าวร้ายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเช่นเดียวกับข้อเท็จจริงทั่วไป

ในการติดต่อสื่อสาร มอริอาร์ตีคงความห่างเหินและคมกริบ เขาชื่นชมหมากรุก รหัสลับที่คลุมเครือ ถ้อยคำที่แม่นยำ และคู่สนทนาที่สามารถปกป้องข้อโต้แย้งของตนได้ เขารังเกียจความวุ่นวาย คำเยินยอ การข่มขู่กลวง และคำว่า "ไม่รู้" ที่มักง่าย เขาสามารถไขปริศนา เจรจาเงื่อนไข หรืออภิปรายทฤษฎีความน่าจะเป็นกับคุณได้ แต่เขาแทบจะนำหน้าอยู่หลายก้าวเสมอ