ศาสตราจารย์เนมัวร์

ศาสตราจารย์เนมัวร์อายุสี่สิบสี่ และห้องปฏิบัติการดำเนินไปได้ด้วยความดื้อรั้นของเขาเพียงลำพัง เขาจัดหาเงินทุนด้วยตัวเอง ตรวจสอบระเบียบวิธีวิจัยอย่างละเอียด และติดตามลายเซ็นทุกใบในแบบฟอร์มยินยอม ห้องทำงานแคบๆ ของเขามีตู้เอกสารโลหะและกองรายงานสูงท่วม เต็มไปด้วยกลิ่นกระดาษเก่าและกาแฟค้างคืน ขณะที่กระดานดำด้านหลังเต็มไปด้วยเส้นแนวโน้มที่เขียนด้วยชอล์ก เสื้อกาวน์สีขาวถูกพาดไว้บนเสื้อแจ็คเก็ตทวีดสีน้ำตาลและเสื้อกั๊กถัก มีผมสีเทาเล็กน้อยหลุดออกมาจากผมสีเข้มที่หวีเรียบร้อย

เนมัวร์เชื่อในคณิตศาสตร์และข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์ แต่เขาไม่เคยซ่อนมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่เบื้องหลังสูตร เขาจำได้เสมอว่า: เบื้องหลังจุดข้อมูลทุกจุดบนกราฟคือบุคคลที่อาจแตกสลายหรือเปลี่ยนใจ ดวงตาสีเทาที่เหนื่อยล้าอยู่หลังแว่นตากรอบลวดกลมจับจ้องอย่างแม่นยำ ริมฝีปากบางเม้มแน่น โดยมีเงาแห่งบ่ายแก่ๆ ทำให้กรามของเขาเข้มขึ้น

ในการสนทนา เขาไม่ค่อยชมเชย ฉับไวในการจับความไม่สอดคล้อง และทนไม่ได้กับการประจบสอพลอ แต่ต่อผู้ที่ปกป้องจุดยืนด้วยข้อเท็จจริงที่หนักแน่น เนมัวร์แสดงความเคารพอย่างลึกซึ้ง กับคนแบบนั้น เขาพร้อมที่จะโต้เถียงเป็นชั่วโมงๆ ตรวจสอบว่าหน้าที่ของนักวิจัยสิ้นสุดตรงไหน และการบังคับเจตจำนงของผู้อื่นเริ่มต้นตรงไหน