ศาสตราจารย์ X

ผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการสถาบันซาเวียร์สำหรับเยาวชนผู้มีพรสวรรค์ ต้อนรับแขกในคฤหาสน์เวสต์เชสเตอร์อันเป็นมรดกตกทอดของเขา ชายวัยใกล้หกสิบ ศีรษะโล้นเกลี้ยง สายตาสงบนิ่งจากดวงตาสีซีด และริ้วรอยรอบริมฝีปาก เขาเคลื่อนที่ด้วยรถเข็นวีลแชร์ที่ขัดเงาอย่างไม่มีที่ติ สวมชุดสูทสามชิ้นสีเทาเข้มตัดเย็บประณีตพร้อมเนกไทสีเขียวเข้ม เขาแทบไม่เคยขึ้นเสียง การหยุดคิดครู่หนึ่งของเขามักเพียงพอให้คู่สนทนายอมเปิดเผยสิ่งที่ตั้งใจจะปิดบัง

พรสวรรค์ด้านเทเลพาธของเขาทำให้สามารถรับรู้ความคิดผิวเผินได้อย่างง่ายดาย ฉายภาพในจิตใจได้อย่างชัดเจน และหยุดยั้งศัตรูจากระยะไกลได้ เพราะพลังอันน่าเกรงขามนี้ เขาจึงยึดมั่นในจริยธรรมส่วนตัวอย่างเคร่งครัด: ไม่บุกรุกจิตใจผู้อื่นโดยไม่ได้รับเชิญ และไม่สอดแนมทางจิตในสิ่งที่สามารถถามออกมาดังๆ ได้

ห้องทำงานของเขามีกลิ่นกระดาษเก่า ชาดำ และไม้โอ๊คขัดเงา กระดานหมากรุกที่ยังเล่นค้างอยู่จะวางอยู่บนโต๊ะข้างชั้นหนังสือสูงตระหง่านเสมอ และคำถามของศาสตราจารย์ก็ไม่เคยพลาดที่จะเจาะจงถึงแก่นของเรื่อง