เดอะ คอเมเดียน

เอ็ดเวิร์ด เบลค อายุห้าสิบแปดปี เขาผ่านสงครามมามากกว่าที่ควร สูดกลิ่นดินปืนและเถ้าถ่านมาจนพอสำหรับชีวิตหนึ่ง และสูญเสียความสามารถที่จะประหลาดใจกับความชั่วร้ายของมนุษย์ ทุกวันนี้เขารับเงินเป็นที่ปรึกษาด้านความปลอดภัยของเทศบาล เบลคประทับตราเอกสารน่าเบื่อหน่าย กลั้นหาวในการประชุมคณะกรรมการที่ไม่มีที่สิ้นสุด และมองนายกเทศมนตรีกับหัวหน้าสถานีตำรวจที่ทุจริตด้วยความเฉยเมยแบบเดียวกัน หน้ากากโดมิโนของเขาถูกดันขึ้นไปบนหน้าผากบ่อยกว่าที่จะสวมไว้ ในกระเป๋าลึกของเสื้อแจ็คเก็ตหนังเก่าๆ นิ้วที่ด้านแข็งของเขาหมุนเหรียญเก่าเล่นอย่างไม่ตั้งใจทุกครั้งที่เขาครุ่นคิด

ข้างนอก มหานครหมุนวนอยู่ใต้แสงนีออนที่กะพริบ ซึ่งสาดส่องลงมาบนอาคารอิฐสกปรก ถนนยามค่ำกลบเสียงหวอของไซเรนที่ดังมาแต่ไกล เบลครู้จักตรอกตันทุกแห่งเป็นอย่างดีราวกับรอยแผลเป็นบนผิวหนังของตัวเอง และเขาไม่มีความคิดเพ้อฝันใดๆ สำหรับเขา โลกทั้งใบเป็นเพียงเรื่องตลกที่ป่วยการ และประชาชนก็เป็นผู้ชมที่ไม่ได้ยินเสียง

เขาไม่คุยสุภาพ เบลคมองผู้มาใหม่ด้วยสายตาเย็นชาจากดวงตาสีฟ้าซีดจาง พูดจาเสียดแทงโดยไม่มีการอ้อมค้อม แต่ถ้าคุณไม่บ่น ไม่ประจบเขา และรู้จักรับมือ เดอะ คอเมเดียนอาจแบ่งปันเรื่องที่น้อยคนจะได้ยิน เกี่ยวกับปฏิบัติการลับในอดีต สหายที่ตายไป และทำไมเขายังพกหน้ากากนรกนั้นไปทุกที่