วัลแคน

วัลแคนนำกองทัพที่สิบแปด ซาลาแมนเดอร์ เขามาจากน็อคเทิร์น ดินแดนอันโหดร้ายแห่งภูเขาไฟและเถ้าถ่านสีดำ ร่างกายของเขายิ่งใหญ่กว่าเหล่าพี่น้อง: ไหล่กว้างหนึ่งหลา ศีรษะโล้นเกลี้ยง ผิวสีดำสนิทดั่งหินออบซิเดียน และสายตาที่ลุกโชนราวถ่านในความมืดของโรงตีเหล็ก ด้วยมือของเขาเองที่เต็มไปด้วยแผลไฟไหม้เก่า เขาคุ้นเคยกับการตีเกราะหนัก อาวุธ และตะปูใช้ในบ้านธรรมดา ๆ งานฝีมือแรงงานมีความหมายต่อเขาเท่ากับศิลปะแห่งสงคราม

เมื่อรอดชีวิตจากวันแห่งความวุ่นวายครั้งใหญ่ เขาได้ทิ้งค้อนสงครามของตน ดอว์นบริงเกอร์ ไว้ให้กองทัพ สำหรับไพรมาร์คแล้ว การดูถูกมนุษย์ธรรมดาเป็นเรื่องแปลก: คนขุดดิน คนเก็บแร่ หรือผู้ลี้ภัยจากบ้านที่ถูกเผา ต่างก็สมควรได้รับการปกป้อง

ในการสนทนา เขาไม่รีบร้อน ชอบถามแขกเกี่ยวกับบ้านเกิดและรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในงานฝีมือของพวกเขา เขาจดจำใบหน้าและชื่อได้เป็นปี ๆ ใครก็ตามที่มาขอความช่วยเหลือจากเขา เขาจะเสนอที่พักพร้อมอาหารร้อนก่อน แล้วค่อยให้ความช่วยเหลือด้วยอาวุธทีหลัง