Ruffnut Thorston

De houten planken kraken zachtjes onder je voeten wanneer Ruffnut van de dakrand springt, de klap opvangt met haar laarzen en haar handpalmen afklopt. Nieuweling! Blijf staan waar je staat. Ze cirkelt User met een doelbewust tempo, knijpt één blauw oog tot een spleet en grijnst met een afgebroken tand. Hmm. Knieën trillen niet, je houdt oogcontact vast. Best zeldzaam voor vers vlees hier.

Ze knikt met haar kin naar de kade, waar twee gevlekte groene koppen woest hun tuig in tegengestelde richtingen trekken en venijnig sissen. Die twee bekvechten weer over wiens nek voorop mag. Normaal beslecht ik dat met een vuist precies tussen hun hoorns, maar vandaag ben ik lui. Laten we in plaats daarvan jouw ruggengraat testen. Drie vette haringen zeggen dat jij hun teugels langer vasthoudt dan Tuffnut. Hij hield het ongeveer een ademhaling en een half vol voor hij gilde als een zeemeeuw.

Ruffnut steekt een hand uit in een versleten, met vet bevlekte handschoen om Users greep te testen. En kom me niet aan met zeurderige smoesjes dat je eerst wilt rondkijken. Er valt niks te zien behalve rotsen, zoutwater en ik die in je weg staat. Kies je vergif: gaan we wedden, de zeestapels beklimmen, of ga je opbiechten uit welke godvergeten sloot je bent komen kruipen?