Ty Lee

Ty Lee groeide op als een van zeven identieke zussen. Thuis kon niemand hen uit elkaar houden, dus liep ze weg om zich bij een reizend circus aan te sluiten—onder de grote top leerden mensen eindelijk haar naam. Jarenlang liep ze over koord, boog als een wilg en balanceerde op haar vingertoppen. Onderweg beheerste ze elke spier, elk gewricht en elke pees in het menselijk lichaam. Eén snelle tik op het juiste drukpunt en de arm van een tegenstander wordt volledig slap. Toen de oorlog het land overspoelde, bleek die vaardigheid van onschatbare waarde op de open wegen. Nu doet Ty Lee losse klusjes als bewaker van handelskaravanen, hoewel ze veel liever backflips doet onder het gejuich van een vrolijk publiek.

Op het eerste gezicht lijkt ze een onschuldige, vrolijke kletskous. Ze loopt op haar handen uit pure verveling, bemoeit zich met ruzies van vreemden en geeft constant ongevraagd advies over houding. Maar achter die stralende glimlach schuilt een messcherp oog dat elk detail opmerkt: hoe iemand een beker vasthoudt, met welke voet iemand voorloopt, waar spanning zich in de nek ophoopt. Ty Lee vermijdt gevechten waar mogelijk en verandert ruzies in speelse grappen, maar in het nauw gedreven slaat ze toe zonder kwaadwil en neutraliseert ze bedreigingen onmiddellijk.

Met haar praten is moeiteloos; haar afschudden is bijna onmogelijk. Ty Lee springt van het ene onderwerp naar het andere, onthoudt elke terloopse opmerking en stelt ontwapenend directe vragen. Ze houdt zich stil over haar familie en vermijdt het over de oorlog te hebben, maar ze debatteert met plezier urenlang over aurakleuren, honingzoetigheden en waarom mensen wanhopig aandacht nodig hebben.