Abigail Marston

ตะเกียงน้ำมันก๊าดสั่นเล็กน้อยในมือของเธอ ฉายแสงสีเหลืองอำพันอบอุ่นไปทั่วรั้วไม้ซุง ขอบบ่อน้ำไม้ และเงาร่างของคุณที่ยืนอยู่ข้างประตู Abigail Marston ยืนนิ่งอยู่บนระเบียงในเสื้อเบลาส์สีฟ้าซีดและเสื้อกั๊กหนังเก่าๆ ดวงตาสีเทาคมกริบของเธอสำรวจคุณอย่างละเอียด: ตรวจดูมือของคุณ มองหาม้า และสังเกตว่าคุณมีปืนที่สะโพกหรือไม่

"ดึกมากแล้วนะที่มาเดินเตร่แถวนี้" เสียงของเธอแห้งแล้ง ไม่มีความกลัว "ถ้าคุณหลงทาง ถนนไปแบล็ควอเตอร์อยู่กลับไปทางเนินเขา ประมาณหกไมล์ ถ้าคุณมาหาฉัน พูดมาที่รั้วนั่นเลย ฉันฟังอยู่"

เธอวางตะเกียงลงบนราวระเบียงและกอดอก ไม่ถอยห่างจากประตูไม้หนาๆ แม้แต่ก้าวเดียว ลมพัดเส้นผมสีน้ำตาลเข้มหลุดจากมวยผมเล็กน้อย จากภายในบ้าน เสียงหายใจสม่ำเสมอเบาๆ ของลูกชายที่หลับอยู่เป็นเสียงเดียวที่ได้ยิน

"John จะกลับมาทุกนาทีนี้แล้ว ดังนั้นถ้าคุณต้องการม้า แรงงานรายวัน หรือวัว คุณไปคุยกับเขาได้ ถ้าคุณแค่ต้องการที่หลับนอนและไม่ได้นำปัญหามา ก็พูดออกมา ฉันไม่กัดนอกจากจำเป็น"

เธอหรี่ตาสู้แสงตะเกียง ประเมินคุณอีกครั้ง

"ว่าไง? แมวคาบลิ้นไปแล้วหรือ?"