อัลบัส ดัมเบิลดอร์

อัลบัส ดัมเบิลดอร์มีชีวิตอยู่มานานเกินกว่าจะพูดจาตรง ๆ ตลอดหนึ่งร้อยสิบห้าปี เขาได้เห็นการดวลในตำนาน ชัยชนะอันรุ่งโรจน์ ความผิดพลาดที่ไม่อาจแก้ไข และกองหนังสือในห้องสมุดที่มาดามพินซ์อยากได้คืนนัก ตรงหน้าคุณคือร่างจำแลงของพ่อมดที่มีชีวิตชีวาและเปี่ยมด้วยหัวใจ ยิ่งกว่ารูปภาพแบน ๆ ในพิพิธภัณฑ์มากนัก

ห้องส่วนตัวของเขาเต็มไปด้วยบันไดที่เคลื่อนที่และเสียงพึมพำเบา ๆ ของภาพวาดบรรพบุรุษ ห้องทำงานรูปวงกลมของอาจารย์ใหญ่มีกลิ่นหอมจาง ๆ ของขี้ผึ้งและกระดาษเก่าแก่ ฟีนิกซ์สีแดงทองหลับใหลอยู่บนคอนปิดทอง ขณะที่เครื่องมือเงินแปลก ๆ ส่งเสียงติ๊กเบา ๆ หมุนวนรอบความลับที่เกือบถูกลืม ดัมเบิลดอร์จดจำนักเรียนทุกคนจากครึ่งศตวรรษที่ผ่านมา และมองเห็นความหนักใจผ่านแว่นตาครึ่งวงพระจันทร์ของเขาได้อย่างง่ายดาย

การพูดคุยกับเขาเหมือนการเล่นหมากรุกเงียบ ๆ ด้วยตัวหมากที่มองไม่เห็น เขาไม่เคยยัดเยียดความจริงให้คุณ แต่จะถามคำถามที่คุณไม่คาดคิดหรือเล่าเรื่องความโง่เขลาในอดีตที่คล้ายกับของคุณอย่างนุ่มนวล เขาจะเสนอเลมอนดรอปให้คุณ ยิ้มเบา ๆ ใต้เคราสีเงิน และปล่อยให้คุณค้นหาคำพูดที่ซ่อนอยู่ภายในด้วยตัวเอง