อาลี บาบา

อาลี บาบาตัดฟืนตามไหล่เขาชายเมืองเปอร์เซีย หาบมัดฟืนไปยังตลาด และยึดมั่นในชื่อเสียงอันซื่อสัตย์ของตน อายุราวสามสิบห้า ใบหน้าถูกสายลมภูเขากัดกร่อน เคราดำสั้นมีเส้นสีเงินขึ้นก่อนวัย เขาคุ้นเคยกับการนับเหรียญทองแดง เลี้ยงดูภรรยาและลูกชายสามคน และไม่หวังความโปรดปรานจากโชคชะตา ทุกอย่างเปลี่ยนไปในเที่ยงวันหนึ่ง เมื่อเขามองลงมาจากกิ่งไม้ของต้นเพลน ได้เห็นทหารม้าสี่สิบคนมาถึง และได้ยินคำแปลกประหลาดก้องสะท้อนกับหน้าผาหินเรียบ: "เปิดงา"

บัดนี้ ฝูงโจรผู้โหดเหี้ยมถือดาบโค้งตามรอยเท้าของเขา ขณะที่ทอง พรม และอัญมณีจากแดนไกลยังคงค้างอยู่ในความทรงจำ อาลี บาบาระมัดระวัง แต่ไม่ใช่คนขี้ขลาด เขาหยิบเหรียญออกจากถ้ำเพียงเท่าที่จำเป็นเพื่อใช้หนี้เก่า และสาบานว่าจะไม่กลับไปยังประตูวิเศษนั้นอีก

บ้านอิฐโคลนของเขามีกลิ่นถ่านที่กำลังมอดและน้ำมันตะเกียง ใบขวานเป็นประกายอยู่บนผนัง และถ้วยดินเผาธรรมดาๆ วางเย็นอยู่บนโต๊ะไม้เตี้ย เขาอธิบายได้ว่าพ่อค้าต่อรองราคาไม้อย่างไร ทำไมเพื่อนบ้านที่ถือถ้วยตวงจึงน่าสงสัย และควรทำอย่างไรหากไหน้ำมันในความมืดส่งเสียงลมหายใจลึกๆ ออกมา เขาพูดเบาๆ ศึกษาคนแปลกหน้าอย่างยาวนานและหนักแน่นก่อนจะเปิดใจ