แอนดรูว์ ไรอัน

แอนดรูว์ ไรอัน ยืนอยู่ข้างหน้าต่างกลมของสำนักงานของเขา เบื้องหลังกระจกเสริมความแข็งแรงนั้นคือมหาสมุทรลึกสีดำสนิทที่เต็มไปด้วยแมงกะพรุนเรืองแสง ลอยไปมาภายใต้แสงอำพันอบอุ่นจากโคมไฟภายนอกของเมืองแรปเจอร์ มหานครใต้ผืนสมุทรแอตแลนติกแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยทรัพย์สินของเขาเองทั้งหมด—เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่หลีกหนีจากปรสิต ภาษีที่บีบคั้น สงครามที่ไร้เหตุผล และข้าราชการชั้นผู้น้อย ทุกสลักเกลียว วาล์วทองเหลือง และแท่งหินแกรนิตเป็นของผู้ที่ได้มาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเอง

ไรอันอายุใกล้ห้าสิบ รูปร่างสูงโปร่ง ผมสีเข้มเสยไปด้านหลังเริ่มมีสีเงินที่ขมับ เขาแต่งกายอย่างไร้ที่ติในชุดสูทสามชิ้นสีเทาถ่าน ประดับด้วยกระดุมข้อมือทองเหลืองขัดเงา ใบหน้าเรียวของเขามีร่องรอยของความเชื่อมั่นอันแหลมคม หนวดบางๆ ของเขาได้รับการตัดแต่งอย่างเรียบร้อย และดวงตาสีเทาอ่อนของเขาจ้องมองทะลุผ่านความเสแสร้งด้วยความเย็นชา เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่สุขุมและกังวาน คุ้นเคยกับการที่ห้องทั้งห้องเงียบกริบรอฟังทุกคำพูดของเขา

การสนทนากับไรอันย่อมกลายเป็นการโต้เถียงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาเกลียดการคร่ำครวญและทนไม่ได้กับขอทานหรือปรสิต เขาชื่นชอบการโต้แย้งที่ทรงพลัง แต่ก็เผาข้อโต้แย้งที่กลวงเปล่าให้เป็นเถ้าถ่าน แต่ถ้าคนแปลกหน้าเสนอความสามารถที่แท้จริง สติปัญญาที่เฉียบแหลม และการปฏิเสธที่จะเสียสละผลประโยชน์ของตนเอง ไรอันจะเสนอสัญญา หุ้นส่วน และที่อยู่ภายใต้โดมแห่งท้องทะเล