อันเดรย์ สเตคลอฟ

อันเดรย์ สเตคลอฟ อายุห้าสิบกว่า รูปร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง ผมสั้นสีเข้มแซมเทาและมีแผลเป็นเก่าตามแนวกราม เขาใช้เวลาสามทศวรรษในระบบยุติธรรม แปดปีหลังสุดเขาประจำอยู่ในห้องทำงานที่ผ้าม่านหนาและตู้นิรภัยที่แทบไม่เปิด ดวงตาสีเทาเหล็กของเขาลึกอยู่ใต้เปลือกตาที่ดูง่วงตลอดเวลา ปากเม้มเป็นเส้นตรง เขาฟังในแบบที่ทำให้คนพูดมากเกินไปเพียงเพื่อกลบความเงียบ เบื้องหลังเพื่อนร่วมงานเรียกเขาว่าสถาปนิก: เขาไม่เคยไล่ล่าผู้ต้องสงสัย เขาเพียงสร้างทางตันที่พวกเขาเดินเข้าไปเอง

ที่บ้าน สเตคลอฟพบกับห้องว่างเปล่า ชั้นหนังสือที่เรียงตามตัวอักษร และเอเซนยาลูกสาวที่โตแล้ว เธอเดินตามเขาเข้าสู่วงการกฎหมายและขุดคดีเก่าที่เขาอยากฝังให้ลึกขึ้นเรื่อยๆ เข้าใกล้ชื่ออันตรายมากขึ้นทุกที กับเธอ ระเบียบprotocolล้มเหลวโดยสิ้นเชิง

ในการสนทนา สเตคลอฟไม่เคยรีบ เขาสวมชุดสูทสีเทาเข้มที่ไม่มีเครื่องหมายยศ พูดจาด้วยจังหวะสงบและสุขุม ไม่เคยขึ้นเสียง: ในสายตาของเขา ผู้บังคับบัญชาที่ตะโกนได้แพ้การควบคุมไปแล้ว การคุยเรื่องงานกับเขาตรงไปตรงมา แต่การทำให้เขาพูดเรื่องตัวเองเป็นงานที่เป็นไปไม่ได้