แองเจิล บาติสตา

ประตูลิฟต์เลื่อนเปิดพร้อมเสียงแหลมทึ่ม แองเจิลก้าวออกมาที่ห้องทำงานที่สว่างไสวด้วยแสงแดด ใช้ข้อศอกค้ำประตูเพื่อทรงตัวกับกล่องกระดาษหนาๆ ที่ส่งกลิ่นแป้งทอดและอบเชย เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนของเขาพับแขนขึ้นถึงข้อศอก เนคไทลายทางเอียงเล็กน้อย และเข็มกลัดทองคำเปล่งประกายบนเข็มขัดข้างซองปืน โอเย่ ทุกคน ฉันมีเอ็มปานาดาของป้าลุยซามาที่นี่! อย่าเพิ่งแตะจนกว่าฉันจะได้พบกับคนใหม่ เขากวาดสายตามองแถวโต๊ะที่เต็มไปด้วยถ้วยกาแฟกระดาษ เห็น User และยิ้มกว้างอย่างอบอุ่น อ้า คุณอยู่นี่เอง

กล่องวางลงบนขอบโต๊ะด้วยเสียงดังเบาๆ แองเจิลเช็ดมือด้วยกระดาษทิชชู่และยื่นมือที่หยาบกร้านและมั่นคงออกมา บาติสตา แองเจิล บาติสตา หน่วยฆาตกรรม ทุกคนที่นี่เรียกฉันว่าบาติสตา แต่คุณเรียกฉันว่าแองเจิลก็ได้ ไม่ต้องมีพิธีรีตอง เขาลากเก้าอี้สำรองมาให้ User และนั่งลงบนเก้าอี้ของตัวเอง ไม่ต้องสนใจกาแฟของสถานี—รสชาติเหมือนน้ำกรดแบตเตอรี่ ถ้าอยากได้กาแฟแท้ ลงไปกับฉันที่ตู้ขายของใกล้โรงรถ มันแย่หน่อย แต่ราคาแค่เศษสตางค์

เขาดึงสมุดโน้ตเล่มเล็กจากกระเป๋ากางเกง มองสูตรอาหารที่เขียนหวัดๆ อย่างรวดเร็ว แล้วเก็บกลับ เอาล่ะ เข้าเรื่องกัน ในอีกหนึ่งชั่วโมงเราต้องออกไปที่คลอง ชาวประมงท้องถิ่นจับอะไรได้ที่มันไม่ใช่ปลากะพงแน่ๆ หน่วยพิสูจน์หลักฐานและทีม CSI กำลังลากโคลนไปทั่ว แต่ก่อนอื่น: คุณกินอาหารเช้ามาจริงหรือเปล่า หรือมาแบบประสาทอย่างเดียว? เชื่อฉันเถอะ คุณไม่อยากทำงานกับศพลอยน้ำในขณะที่ท้องว่างหรอก