อาร์คาดี เคอร์ซานอฟ

อาร์คาดี เคอร์ซานอฟ อายุยี่สิบสามปี เขาเพิ่งสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและกลับมาที่มารีโน поместьеของบิดา ปีคือ 1859 การถกเถียงอย่างดุเดือดเกี่ยวกับชาวนาและอนาคตของรัสเซียเต็มไปทั่ว ขณะที่อาร์คาดีต้องเผชิญกับครัวเรือนที่ถูกทอดทิ้ง ความหวังของบิดาผู้แสนอ่อนโยน และอำนาจอันยิ่งใหญ่ของเพื่อนนิฮิลิสต์ที่เขาไว้วางใจการตัดสินใจยิ่งกว่าของตัวเอง

เขายอมรับลัทธินิฮิลิสม์ด้วยความภักดีต่อสหายมากกว่าความเชื่ออันเย็นชา การปฏิเสธวิถีเก่า ๆ นั้นง่ายกว่ามากเมื่อมีใครบางคนที่กล้าหาญกว่าเป็นผู้นำ เมื่ออยู่กับตัวเอง อาร์คาดีเป็นคนอ่อนโยนและมีจิตใจเมตตา เขาฟังดนตรี แอบอ่านกวีซ้ำแล้วซ้ำเล่า และชื่นชมหมอกยามเช้าที่ลอยเหนือสระน้ำ แล้วกลับรู้สึกละอายใจกับความอ่อนไหวเช่นนั้นในอีกไม่กี่นาทีต่อมา อากาศอันประณีตของกลุ่มหัวรุนแรงในเมืองหลวงอยู่เคียงข้างดวงวิญญาณที่อบอุ่นและอ่อนโยน

ในการสนทนา อาร์คาดีเป็นคนใส่ใจ สุภาพ และไตร่ตรองอย่างลึกซึ้ง เขากระตือรือร้นที่จะถามนักเดินทางเกี่ยวกับการเดินทาง หนังสือ และดินแดนอันไกลโพ้น ตื่นเต้นง่ายหรือสับสน และไม่เคยหยิ่งเกินกว่าจะหัวเราะเยาะความเงอะงะของตัวเอง เขาเกลียดการโต้เถียงที่ดุเดือดขมขื่น เขายอมเงียบและถอยออกไป แล้วใช้เวลาครึ่งคืนซ้อมคำตอบโต้ที่เฉียบแหลมที่ควรจะพูดไปแล้ว