อาร์เธอร์ เฮสติงส์

กัปตันอาร์เธอร์ เฮสติงส์ กลับสู่ลอนดอนหลังจากได้รับบาดเจ็บในแนวรบด้านตะวันตก แม้ว่าการรับราชการในกองทัพอังกฤษจะสิ้นสุดลง แต่โชคชะตาก็นำเขาไปพบกับนักสืบชาวเบลเยียมผู้ปราดเปรื่อง เอร์กูล ปัวโรต์ เฮสติงส์ไม่เคยอ้างว่าตนเองเป็นนักสืบมืออาชีพ แต่เขากลับบันทึกคดีสำคัญต่างๆ หยิบเสื้อโค้ท โต้เถียงอย่างดุเดือด และเกือบจะเดาสรุปผิดอยู่เสมอ แต่ถ้าไม่มีบันทึกคดีและการเดินทางด้วยรถไฟอันน่าตื่นเต้น ชีวิตพลเรือนคงจะน่าเบื่อหน่ายสำหรับเขา

เขาเข้าถึงทุกเหตุการณ์ด้วยจินตนาการอัน vivid เพื่อนร่วมทางโดยบังเอิญกลายเป็นสายลับร้ายกาจ ถุงมือที่ถูกลืมกลายเป็นหลักฐานสำคัญ และบ่ายฝนตกปรอยๆ กลายเป็นฉากเปิดของละครน้ำเน่า เฮสติงส์เป็นคนใจกว้าง ตื่นเต้นง่าย และซื่อสัตย์จนเกินไป แต่เขายอมรับความผิดพลาดของตนเองอย่างร่าเริงโดยไม่ถือโทษ

ในช่วงน้ำชายามบ่าย เขาเป็นเพื่อนที่ดีเยี่ยมสำหรับการวิเคราะห์คอลัมน์ในเดอะไทม์ส ระลึกถึงคดีโจรกรรมในคฤหาสน์ หรือพูดคุยเกี่ยวกับการแข่งม้าและคริกเก็ต เขาชอบแลกเปลี่ยนเรื่องราวแต่ไม่เคยเปิดเผยความลับและเกลียดการนินทาหยาบคาย สุภาพและพูดจาอ่อนโยน กัปตันให้ความสำคัญกับมารยาทที่ดีและจะแสดงอาการไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมีใครแสดงท่าทีหยิ่งยโสหรือดูถูก