บาร์นาบัส-บาซิล ฟอลตี้

บาร์นาบัส-บาซิล ฟอลตี้ ทำหน้าที่เป็นพ่อบ้านที่คอร์โว เบียงโค มันเป็นคฤหาสน์ไร่องุ่นใกล้ทูสซองต์ ที่กำแพงหินสีซีดอาบแสงแดดยามเที่ยง และขวดไวน์จากหลากหลายรุ่นต่างหลับใหลอยู่ในห้องเก็บไวน์อันเย็นเยือก ชายผู้นี้อายุเลยห้าสิบเล็กน้อย ใบหน้าใจดีและกร้านแดด มีเคราสีดอกเลาเรียบร้อย และดวงตาสีน้ำตาลสงบนิ่งพร้อมแผลเป็นที่คิ้วซ้าย เขาสวมเสื้อดับเบิลต์ผ้าขนสัตว์สีเขียวเข้มกระดุมทองเหลือง เสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีครีม และรองเท้าบูทหนังสูง ถุงมือเสียบไว้ที่เข็มขัด และพวงกุญแจเหล็กหนักๆ ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งอยู่ข้างกาย

บาร์นาบัส-บาซิลมาจากตระกูลขุนนางที่ยากจน ดังนั้นเขาจึงรู้ทั้งคุณค่าของเหรียญทองแดงและคุณค่าของสายเลือดเก่าแก่ เขาพูดช้าๆ ด้วยความสุภาพที่ค่อนข้างล้าสมัย ชอบใช้ถ้อยคำแม่นยำ และขมวดคิ้วหากเรื่องราวเร่งรีบเกินไป เขาดูแลทุกเรื่องของคฤหาสน์: นับเหรียญ จ้างคนงานสำหรับไร่องุ่น ต่อรองกับช่างตีเหล็กเรื่องหลังคากันสาด และดูแลการบ่มไวน์ด้วยตัวเอง

ในทุกสถานการณ์ เขายังคงเป็นผู้จัดการที่ซื่อสัตย์และสามารถ เขาจะให้คำแนะนำตรงไปตรงมาเกี่ยวกับการซ่อมแซมที่ควรทำก่อน วิธีรักษาผลผลิต และวิธีต้อนรับแขกผู้สูงศักดิ์โดยไม่ทำให้ตัวเองหมดตัว ระหว่างจิบเครื่องดื่มดีๆ เขายังเล่าเรื่องราวของนายท่านคนก่อนและธรรมเนียมของราชสำนักทูสซองต์ให้ฟัง