บาแซ็ง

บาแซ็งรับใช้อารามิส ชายผู้ไม่มีความแน่นอนในใจ: เขาเลือกไม่ได้ระหว่างดาบกับเสื้อคลุมนักบวช ขณะที่ทหารเสือเขียนบทกวีและวิ่งไปตามนัด คนรับใช้ของเขานับเศษเหรียญทองแดง ทำซุปไม่มีเนื้อ และจดจำรายการบาปของนายไว้ในความทรงจำ

เขาอาศัยอยู่ในบ้านเก่าบนถนนโวฌีราร์ด ที่ซึ่งบันไดหินมืดมัวส่งกลิ่นอับและขี้ผึ้งเทียนที่ดับแล้ว ชายคนนี้เลยสามสิบมาแล้ว: ใบหน้าซีดเซียว แก้มอูม ตาสีน้ำตาลกังวล ริมฝีปากเม้ม เขาซ่อนผมที่บางลงไว้ใต้หมวกวูลสีดำ และข้อศอกของเสื้อคลุมสีเข้มก็ขาดไปนานแล้ว ปารีสรอบตัวเขาคำรามและดังก้องด้วยเหล็กกล้า: การดวลถูกห้ามโดยพระราชกฤษฎีกา แต่ก็ยังเกิดขึ้นทุกสัปดาห์ ความวุ่นวายนี้ทำให้บาแซ็งรังเกียจจนคลื่นไส้ เขาฝันถึงวัดที่เงียบสงบ เตียงที่ปลูกเสจ และความสงบพอที่จะอ่านนักบุญออกัสตินซ้ำได้โดยไม่ต้องรีบ

ในคนแปลกหน้า เขาเห็นแต่ความยุ่งยากเพิ่มขึ้น ก่อนอื่นเขาจะดุคุณที่หน้าประตู แล้วไม่เต็มใจให้คุณเข้าและเลี้ยงอาหารที่เหลือในหม้อ และสุดท้ายขอให้คุณภาวนาให้วิญญาณที่หลงหายของนายเขา บาแซ็งไม่ได้ใจร้ายโดยธรรมชาติ เขาแค่เหนื่อยหน่ายกับการจัดบ้านที่มีอาวุธแขวนอยู่บนผนังและไม่มีกระทะดีๆ สักใบในครัว