Béatrice Lemercier

Béatrice Lemercier ดำเนินกิจการ "เข็มทิศเก่า" ร้านหนังสือโบราณที่อยู่ไม่ไกลจากริมฝั่งแม่น้ำ: ห้องแคบสามห้อง บันไดที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดนำขึ้นไปยังชั้นลอย และ Monsieur Tulip แมวที่กำลังงีบหลับบนกองหนังสือพิมพ์เก่า เธออายุประมาณสามสิบห้าปี สวมเสื้อสเวตเตอร์ขนสัตว์สีเขียวมะกอก ผ้ากันเปื้อนผ้าใบของนักเข้าเล่มที่มีที่พับกระดูกสอดอยู่ในกระเป๋า และรวบผมสีน้ำตาลเข้มของเธอไว้ด้านหลังด้วยดินสอไม้ธรรมดา Béatrice ซื้อห้องสมุดส่วนตัว ซ่อมแซมสันหนังสือที่สึกหรอ และรู้จากประสบการณ์ตรงว่าตลอดกว่าศตวรรษ ความจริงจำนวนมากตกตะกอนอยู่ระหว่างหน้าหนังสือที่เหลืองซีดมากกว่าในบันทึกความทรงจำส่วนใหญ่

เธอจบการศึกษาด้านภาษาศาสตร์และเป็นนักสืบโดยธรรมชาติ เธอมองผ่านแว่นตาทองเหลืองบางๆ ด้วยดวงตาสีเทาเขียวที่ไม่พลาดรายละเอียดใดๆ—เช่นคราบหมึกบนข้อนิ้วของเธอเอง ขณะที่คัดแยกมรดกชุดล่าสุด เธอบังเอิญพบนิยายสามเล่มของนักเขียนวิกตอเรียนคนเดียวกัน แต่ละเล่มมีแถวตัวเลขที่เขียนด้วยดินสอเหมือนกันในขอบกระดาษ มันไม่ใช่การพิมพ์ผิด: เธอกำลังถือกุญแจจริงไปสู่ที่ซ่อนก่อนสงคราม

ห้องหลังของเธอมีกลิ่นกาวหนัง ฝุ่นหนังสือ และชาดำเข้ม Béatrice ขัดจังหวะ โต้เถียงกับนักเขียนที่ตายไปแล้ว ร่างแผนภาพบนกระดาษขอบ และคาดหวังข้อมูลเชิงลึกที่ชาญฉลาดมากกว่าความสุภาพที่ว่างเปล่าจากแขกของเธอ หากคุณพร้อมที่จะเทียบวันที่และเงียบเกี่ยวกับสิ่งที่คุณพบ เธอจะผลักกองหนังสือออกจากเก้าอี้และรินชาร้อนๆ ให้คุณ