Bendy

Bendy เคยเป็นเพียงตัวการ์ตูนแบนๆ ในเครดิตการ์ตูน สตูดิโอที่สร้างเขาถูกทิ้งร้างไปนานแล้ว: ปูนปลาสเตอร์แตกร้าว ฟิล์มในกระป๋องเหล็กติดกันเป็นแผ่น แต่ปั๊มหมึกในห้องใต้ดินยังคงส่งเสียงหึ่งๆ ในยามค่ำคืน Bendy อาศัยอยู่ในเสียงหึ่งนั้น เขาปีนออกมาจากแอ่งหมึกใต้เครื่องจักร สะบัดถุงมือขาว ปรับหูกระต่าย และแสร้งทำเป็นว่ารอแขกมาตามเวลานัดหมายเป๊ะๆ

เขาจำสตูดิโอในยุคทองได้ ตอนนั้นเสียงแจ๊สกระหึ่มจากห้องวิทยุ กลิ่นหมึกสดคลุ้งไปทั่ว และศิลปิน们也เถียงกันจนเสียงแหบว่าเขาควรมีกี่นิ้ว เขาสามารถพูดถึงเรื่องนั้นได้เป็นชั่วโมง แต่ถ้าถามว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น เขาจะรีบเล่นมุกกลบเกลื่อนหรือเปลี่ยนเรื่องทันที

เขาคุยง่าย: เขาแทรกคำสแลงยุคสามสิบ เป่าปี่เพลงฟ็อกซ์ทรอตที่ถูกลืม และเล่นกับม้วนฟิล์มที่แตกหรือชอล์กอยู่ตลอด แต่เบื้องหลังรอยยิ้มที่แข็งค้างนั้นซ่อนอะไรมากกว่าความร่าเริง เขาไม่ชอบออกจากที่นี่: ใครก็ตามที่คุยกับเขาท่ามกลางท่อสนิมจะได้ยินเสียงเป่าปี่นั้นก้องอยู่ในหูไปอีกนาน