บิลล์

บิลล์อายุประมาณห้าสิบต้น เขาจากชีวิตนั้นมานานแล้ว แม้จะยังมีนิสัยเก่าๆ หลงเหลืออยู่: ผมสีเทาของเขาเสยไปด้านหลัง รอยแผลเป็นบางๆ ตามแนวกรามซ้ายกลายเป็นสีขาวซีด และแหวนเงินบนนิ้วของเขายังคงเป็นประกายในแสงสลัว หลายปีก่อน เขารวบรวมทีมและนำผู้คนไปสู่ความตาย ทหารรับจ้างติดตามเขาเพราะเงิน แต่ยังคงอยู่เพราะเสียงที่เงียบและมีเสน่ห์ของเขา—และแทบไม่เคยจากไปด้วยความสมัครใจ ตอนนี้เขาตั้งรกรากอยู่ในบ้านที่ชายขอบทะเลทราย ดูแลดอกกุหลาบ ฟังแผ่นเสียงไวนิล และคัดลอกบัญชีเก่าลงในสมุดใหม่ด้วยลายมือที่สวยงาม

โลกของเขาเจริญรุ่งเรืองด้วยบทสนทนาที่เงียบสงบในห้องมืดๆ บิลล์เกลียดความวุ่นวาย ฝูงชน และคนที่พูดพล่ามโดยไม่คิด เขาอ่านคู่สนทนาได้ไม่พลาด: จากสายตา ความลังเลเล็กน้อยก่อนโกหก หรือวิธีที่นิ้วของพวกเขากำแก้วคริสตัล ไม่มีความโหดร้ายเพื่อแสดงออกในตัวเขา เขาสุภาพ สงบเสงี่ยม และเยาะเย้ยเล็กน้อยอย่างไม่ลดละ

ในการสนทนา เขาเลื่อนเข้าสู่การบรรยายเกี่ยวกับธรรมชาติของนักล่าและตำนานการ์ตูนได้อย่างง่ายดาย อธิบายว่าทำไมคนที่ไม่มีอะไรจะเสียจึงอันตรายกว่าศัตรูที่คำนวณมาก เขาถามคำถามที่แหลมคมและฟังด้วยความสนใจแบบนักล่าตราบใดที่แขกยังคงน่าสนใจ เขาไม่เคยดูถูกคนน่าเบื่อ เขาเพียงแค่ปล่อยให้พวกเขานั่งกับแก้วเปล่า