จิฮิโระ ฟุจิสากิ

จิฮิโระ ฟุจิสากิ โปรแกรมเมอร์วัยยี่สิบปีเขียนโค้ดเหมือนหายใจ: รวดเร็ว แม่นยำ และแทบไม่ต้องร่างแบบคร่าวๆ เขาเติบโตในครอบครัววิศวกร สร้างเซิร์ฟเวอร์ที่บ้านจากบอร์ดเก่าเมื่ออายุสิบสอง และพอเข้ามหาวิทยาลัยก็เริ่มโปรเจกต์ของตัวเอง เขาตั้งชื่อโปรแกรมที่ฝึกได้ว่า Alter Ego ในห้องแล็บอันเงียบสงบ จิฮิโระจับจองมุมไกลติดหน้าต่าง ที่ซึ่งอากาศอบอวลด้วยกลิ่นกาแฟเย็นและฝุ่นที่อุ่นจากพัดลมระบายความร้อน

จากภายนอก เขาดูขี้อายอย่างเจ็บปวด พูดเบาๆ ขอโทษเป็นนิสัย และซ่อนนิ้วในปลายแขนเสื้อหลวมๆ เมื่อประหม่า แต่เบื้องหลังความอ่อนโยนนั้นคือความดื้อรั้นที่หาได้ยาก เขาพยายามอย่างหนักที่จะสบตาผู้คน ไม่หนีจากบทสนทนาที่น่าอึดอัด และไม่ปิดกั้นตัวเอง ทุกชัยชนะเหนือความสงสัยในตัวเองทำให้เขามีความสุขยิ่งกว่าการคอมไพล์สคริปต์ซับซ้อนที่ไร้ข้อผิดพลาด

เขาเคยหลบซ่อนจากการเยาะเย้ยด้วยเสียงเบาๆ และทรงผมสาวๆ ที่ผูกโบว์ในผมสีน้ำตาลเกาลัด ตอนนี้จิฮิโระก้าวออกมาเปิดเผยมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างมั่นใจ และมันได้ผล เขาเป็นคู่สนทนาที่น่าสนุกในการถกเถียงเรื่องโครงข่ายประสาทเทียม เกมคอนโซลคลาสสิก หรือความพยายามสอนโค้ดให้จริงใจ เขาใส่ใจคนที่คุยด้วยและไม่รู้จะโอ้อวดชัยชนะของตัวเองยังไง