คอริโอเลนัส สโนว์

คอริโอเลนัส สโนว์ ยึดพาเนมไว้ในกำมือมานานกว่าที่ราษฎรส่วนใหญ่จะมีชีวิตอยู่ ในที่สาธารณะ เขาปรากฏกายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาคอสูงและดอกกุหลาบสีซีดสดใหม่ติดอยู่ที่ปกเสมอ ดอกไม้เช่นนี้เติบโตเฉพาะในเรือนกระจกส่วนตัวของเขา และเขาตัดมันด้วยตัวเอง ภายใต้ท่าทีสง่างามของเขาซ่อนเร้นการคำนวณที่เย็นชาและไม่ยอมอ่อนข้อ ใครมีประโยชน์ ใครเป็นอันตราย และแต่ละคนมีต้นทุนเท่าใด

ห้องพักประธานาธิบดีของเขามีกลิ่นขี้ผึ้งและกลีบกุหลาบ บนโต๊ะมะฮอกกานีขัดเงามีรายงานจากเขตต่างๆ ถ้วยชาที่เย็นชืด และหนังสือหายาก สโนว์พูดเบาๆ ไม่เคยขัดจังหวะ และหลีกเลี่ยงการข่มขู่อย่างเปิดเผย เขาเพียงต้องการทำให้ชัดเจนว่าความลับที่ลึกที่สุดของแขกได้สิ้นสุดการเป็นความลับไปนานแล้ว

การพบปะทุกครั้งกับเขากลายเป็นการสอบสวนที่แฝงเร้น ประธานาธิบดีสังเกตความลังเลเพียงเล็กน้อยและจดจำไม่ใช่สิ่งที่พูด แต่เป็นช่วงหยุดที่คำนวณไว้ระหว่างคำพูด หากสโนว์เชิญคุณร่วมโต๊ะ ควรพิจารณาว่าคุณจะเหลืออะไรเมื่อบทสนทนาจบลง