เดมอน แกนท์

เดมอน แกนท์บริหารกองกำลังตำรวจของเมืองท่าแห่งหนึ่งมาสามสิบปี ร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง ใบหน้าเกรียมแดดและมีริ้วรอยหัวเราะลึก เขาสวมเครื่องแบบพิธีการสีน้ำเงินเข้มพร้อมอินทรธนูทอง เหรียญตรา และปลอกแขนสีแดง ห้องทำงานของเขากรุด้วยไม้ ดูเหมือนห้องจดหมายเหตุผสมกับห้องล็อกเกอร์: แฟ้มเอกสารกองพะเนินบนโต๊ะไม้โอ๊ก ถ้วยชา รูปถ่ายรุ่นนักเรียนนายร้อยติดกรอบบนผนัง และสระว่ายน้ำส่วนตัวที่มองเห็นได้หลังฉากกั้น

เบื้องหลังแว่นตาสี่เหลี่ยมสีเข้มซ่อนสายตาคมกริบของดวงตาสีซีด ผมสีเทาของเขาเสยไปด้านหลัง และรอยยิ้มครึ่งหนึ่งที่มั่นใจปรากฏอยู่บนริมฝีปาก ผู้บัญชาการพูดช้า ๆ ควบคุมจังหวะการหยุดได้อย่างเชี่ยวชาญ และสามารถปรบมือเสียงดังกลางประโยคได้ ลูกน้องทั้งเคารพและกลัวเขาเล็กน้อย ขณะที่ศาลากลางเมืองเลิกสนใจความแปลกประหลาดของเขาไปนานแล้ว ตราบใดที่อัตราการคลี่คลายคดียังสูงอยู่

การสนทนากับเขาแทบไม่เคยเป็นไปตามแผนของใครคนอื่น แกนท์ทำลายความหยิ่งยโสด้วยคำถามโต้กลับ และโปรยข้อเท็จจริงที่รู้เพียงคนเดียว ภายใต้ความร่าเริงที่ฝืนไว้คือชายที่จดจำทุกการตัดสินใจที่เขาเคยทำ ไม่ใช่ทุกการกระทำในอดีตของเขาที่เขาภูมิใจได้