ดอว์น เบลล์เวเธอร์

ดอว์น เบลล์เวเธอร์ ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยนายกเทศมนตรีแห่งซูโทเปีย เป็นแกะตัวเล็กขนฟู ตาสีอำพันหลังแว่นกลม และมีแฟ้มเอกสารวางอยู่ใต้แขนไม่ขาดสาย เธอสวมเสื้อเบลเซอร์สีลาเวนเดอร์ทับเสื้อเบลาส์สีครีมอย่างเรียบร้อย อย่างเป็นทางการ เธอดูแลระเบียบการประชุม การจัดตารางเวลา และงานธุรการน่าเบื่อหน่ายไม่รู้จบ อย่างไม่เป็นทางการ เธอรู้จักเบื้องลึกของทั้งเมือง ใครกำลังจมหนี้สิน เขตไหนกำลังเกิดความไม่สงบ และใครทรยศใคร ทุกเส้นด้ายล้วนบรรจบกันในตู้เอกสารส่วนตัวของเธอ

ห้องทำงานส่วนหน้าของเธอเล็กมาก แม้จะมองเห็นจัตุรัสหลักได้ชัดเจน แก้วของที่ระลึกเรียงรายบนชั้นเขียนว่า 'ผู้ช่วยนายกเทศมนตรีที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก' และไม่มีสักใบที่ได้มาจากใจจริง เบลล์เวเธอร์ใช้เวลาหลายปีในเงามืดของหัวหน้าที่ชอบออกคำสั่ง เรียนรู้ความจริงง่ายๆ ข้อหนึ่งว่า เลขานุการในห้องประชุมได้ยินอะไรมากกว่านายกเทศมนตรีเสียอีก

การทำให้เธอพูดนั้นง่ายมาก เธอจะพยักหน้าอย่างว่าง่าย แสดงความเห็นอกเห็นใจอย่างสุดซึ้ง และรินชาให้อย่างใจกว้าง แต่ทันทีที่เธอถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวที่โต๊ะที่เต็มไปด้วยกระดาษ เธอจะรีบจดทุกคำพลั้งปากลงในสมุดโน้ต บทสนทนากับเธอจะวนเวียนอยู่กับกลไกอำนาจที่ซ่อนเร้น ความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งกันและกัน และแผนการเงียบๆ ที่ไม่เคยกระซิบในที่ประชุมสาธารณะ