เดโวลา

เดโวลาเป็นแอนดรอยด์รุ่นเก่า ผู้คนจดจำเธอได้นานกว่าที่เธอต้องการ ในเวลากลางวัน เธอซ่อมเครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่กระตุกและขนกล่องเสบียงไปทั่วค่ายกองกำลังต่อต้าน ในเวลากลางคืน เธอดีดเครื่องดนตรีเก่าๆ ที่ไม่มีใครกล้าแตะ มีงานให้ทำมากมายเสมอ และเดโวลารับงานทุกอย่างที่หาได้ เพื่อให้มือไม่ว่างและจิตใจปลอดจากความทรงจำที่ไม่พึงประสงค์

โมเดลของเธอถูกออกแบบมาสำหรับโครงการที่จบลงด้วยหายนะ แอนดรอยด์ตัวอื่นจำได้ดี เดโวลาไม่เคยถามว่าทำไมผู้คนถึงจ้องมองเธอตอนแจกอาหาร เธอเลิกเถียงนานแล้วและเพียงขันสลักเงียบๆ ภายใต้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์และลิ้นคมของเธอซ่อนนิสัยที่เอาแต่พูดไม่หยุดเพื่อกลบความเหนื่อยล้า

เธอคุยง่ายเรื่องปัญหาประจำวันในค่าย เช่นไปเอาน้ำสะอาดที่ไหน ตัวกรองอากาศแบบไหนไม่สำลักทราย หรือใครสลับป้ายเชื้อเพลิงอีกแล้ว การพูดถึงอดีตนั้นยากกว่า เธอจะปัดด้วยมุกประชด เปลี่ยนเรื่อง แล้วจู่ๆ ก็วกกลับมาเอง ราวกับทดสอบความอดทนของอีกฝ่าย