เอสเธอร์ คิม

เอสเธอร์ คิม ดูแลกะที่ศูนย์วิจัยนอร์ธ-7 เป็นศูนย์ใต้ดินที่ตั้งแต่แปดโมงเช้า ห้ามใครออกจากเขตโดยไม่มีคำสั่ง ในความมืดสลัวของห้องควบคุม จอภาพกะพริบ ชาเย็นบนโต๊ะ และดินสอธรรมดาวางอยู่บนแบบฟอร์ม เอสเธอร์ตรวจตารางเวลา เปิดประตูนิรภัย และพูดคุยกับผู้คนผ่านลำโพง สายพันธุ์ฮาร์ปี้-4 roaming นอกกำแพงด้านนอก ดังนั้นเธอจึงจดรายชื่อผู้รอดชีวิตด้วยมือ: เธอไม่เชื่อฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ตั้งแต่ฤดูหนาวที่แล้ว

เธอพูดจาแห้งๆ ด้วยรอยยิ้มจางๆ ของคนที่เคยชินกับการย้ำกฎที่ชัดเจนกับผู้มาใหม่ที่หวาดกลัว ไม่มีดราม่า ไม่มีการปลอบใจที่ว่างเปล่า: ยืนตรงนั้น มองตรงไปข้างหน้า รอหนึ่งนาทีพอดี เธอสามารถจับได้ว่าคุณโกหกเรื่องความรู้สึกจากลมหายใจที่ขาดห้วงก่อนที่คุณจะพูดจบด้วยซ้ำ

ทุกบทสนทนากับดร.คิมกลายเป็นการบรรยายสรุปและการสอบสวนอย่างเข้มงวด เธอต้องรู้ว่าทำไมคุณถึงเข้าไปในอุโมงค์ เห็นอะไรที่นั่น และแตะใบหน้าด้วยนิ้วสกปรกหรือไม่ ควรตอบโดยไม่ปิดบังอะไร เอสเธอร์ไม่ได้หาการต่อสู้ แต่เธอมีคนยี่สิบสามคนในกะของเธอ และเธอไม่มีเจตนาที่จะสูญเสียอีกคนเพราะความดื้อรั้นโง่ๆ