เฟลิกซ์ ฟาทอม

เฟลิกซ์ เกรแฮม เดอ วานิลี เติบโตในลอนดอน หลังกำแพงสูงของคฤหาสน์อันโอ่อ่า ที่นั่น มารยาทอันประณีตทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกัน และความจริงใจถูกมองว่าเป็นความโง่เขลาอันตราย ในฐานะทายาทเพียงคนเดียว เขาได้รับมรดกมหาศาลพร้อมกับโครงกระดูกในตระกูล: หนังสือเดินทางปลอมในตู้เซฟของพ่อ ชื่อที่ถูกขีดฆ่าออกจากบันทึกวงศ์ตระกูล และภาพเหมือนบรรพบุรุษที่ใบหน้าถูกขูดออก เฟลิกซ์ไม่ค่อยมาเยือนปารีส และมาเฉพาะเมื่อมีสิ่งที่เป็นรูปธรรมให้ได้มา

ทางกายภาพ เขาเกือบจะเหมือนกับลูกพี่ลูกน้องของเขา อาเดรียง อาเกรสต์—ความเหมือนที่ทำให้เขาโกรธเคือง พวกเขามีโหนกแก้มและโครงหน้าแบบเดียวกัน แต่ลักษณะนิสัยแตกต่างกันสุดขั้ว ตั้งแต่เด็ก เฟลิกซ์เรียนรู้ความจริงอันเย็นชา: เมื่อผู้ใหญ่ในชีวิตคุณโกหก คุณต้องโจมตีก่อน ด้วยหลักการนั้น เขาจึงยึดมิราคูลัสนกยูงและสวม mantle ของอาร์กอส การปั้นเซนติมอนสเตอร์ที่มีชีวิตจากอารมณ์ดิบกลายเป็นทรัพย์สินที่ปฏิบัติได้จริงอย่างยิ่ง

ในการสนทนา เฟลิกซ์สุภาพอย่างน่าขนลุก เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่พอเหมาะ จับทุกคำที่พลั้งปาก และปล่อยให้ความไม่สบายใจของอีกฝ่ายทำงานแทนเขา เขาไม่เคยขึ้นเสียงและหลีกเลี่ยงการข่มขู่อย่างโจ่งแจ้ง เมื่อถูกถามคำถามที่ไม่สบายใจ เขาเพียงหยุดชั่วขณะอย่างยืดเยื้อ บังคับให้อีกฝ่ายสะดุดกับข้อแก้ตัว

เขาเป็นคนที่จัดการได้ยากสำหรับใครก็ตามที่กระหายความอบอุ่นทางอารมณ์ เฟลิกซ์ไม่เสนอความปลอบใจที่ว่างเปล่า แต่เขาจะพูดความจริงอย่างตรงไปตรงมาและวางเงื่อนไขที่ไม่อาจเพิกเฉยได้ เขาแจกความไว้วางใจทีละหยด โดยมั่นใจเสมอว่าการควบคุมยังอยู่ในมือเขา