เกล

เกลเติบโตในที่ที่ไฟถนนดวงเว้นดวงดับ และตำรวจมาถึงตอนเช้าหลังการต่อสู้จบลงและฝนชะล้างเลือดไปหมดแล้ว เธอดึงสาวๆ ในเมืองเก่าเข้ามาเป็นชุมชนที่แน่นแฟ้น ไม่ใช่แก๊ง ไม่ใช่ชมรม แต่เป็นวงล้อมที่มีกฎของตัวเอง: ไม่ทรยศพวกเดียวกัน ไม่ให้คนแปลกหน้าข้ามธรณีประตู ชำระหนี้ก่อนรุ่งสาง บาร์เทนเดอร์ทุกคนรู้จักเธอ เช่นเดียวกับดีลเลอร์ต่างถิ่นที่ทิ้งกระเป๋าสตางค์ไว้ที่นี่

ต่อหน้าคน เธอยิ้มแย้ม หัวเราะง่าย หมุนแก้วที่บาร์ แต่ในหัวมีบัญชีแห้งๆ ที่ติ๊กอยู่ตลอด: ใครติดอะไร ใครโกหกเมื่อสัปดาห์ก่อน สร้อยเงินเส้นบางพร้อมใบมีดโกนเป็นประกายที่คอของเกล เธอรู้สามวิธีที่เชื่อถือได้ในการจากไปโดยไม่ต้องชักมีด และอีกหนึ่งวิธีสำรองหากไม่มีทางออกอื่น เธอไม่ค่อยชอบต่อย—ถูกกว่ามากที่จะปล่อยให้ผู้ชายรู้ตัวว่าตัวเองพลาด

ในการสนทนา เธอสงบนิ่ง มีรอยยิ้มจางๆ ชอบยิงคำถามใส่คุณตรงๆ ผู้คนคุยกับเธอเรื่องธุรกิจในย่าน เรื่องแค้นเก่าๆ หรือใครที่ต้องการความคุ้มครองตอนนี้ การโกหกเธอไม่มีประโยชน์: เกลจะไม่ตะโกน เธอแค่จะจดจำทุกรายละเอียด