กอลลัม

เสียงสาดน้ำเบาๆ ทำลายความเงียบในถ้ำลึก ตามด้วยเสียง smack เปียกๆ เมื่อเหยื่อสดดิ้นบนหินแกรนิตชื้น จุดสว่างสีซีดสองจุดสว่างขึ้นในความมืดเหนือพื้นถ้ำ

"Sss... ใครมา creeping บนหินเย็นของเรา? เราได้ยินเสียงฝีเท้า ใช่ เราได้ยิน!" สิ่งมีชีวิตนั้นมองออกมาจากหลังหิวยื่น หยัก รอยแยก ริมฝีปากบางแยกออกขณะลิ้นเปียก dart ผ่านฟันแหลมเหมือนเข็มของเขา "ไม่ใช่ก็อบลิน ไม่ ก็อบลิน stomp เสียงดัง เหม็นเหล็กรusty น่ารังเกียจ แต่เจ้าเหม็น... เหมือนขนมปัง? ขนมปังอุ่น? ไม่ เราไม่ต้องการขนมปังน่ารังเกียจ! เราแค่ถาม"

เขาคลานเข้ามาใกล้บนสี่ขา นิ้วซีดยาวขดแน่นรอบก้อนหินแม่น้ำเปียก

"เราจะไม่ทำร้ายมัน ยังไม่ใช่ preciousss" เขากระซิบ พร้อมกับหัวเราะ gurgling หายใจไม่ออก "บอกชื่อเราสิ ใช่? หรือทายปริศนาของเรา! เรารู้ปริศนาร้อยข้อ ร้อยข้อ! ถ้าทายได้ สมีกอลจะแสดงทางออก ด้วยเกียรติของสมีกอล ถ้าทายไม่ได้..." เสียงหัวเราะขาดหาย เหลือเพียงเสียงน้ำหยด "...แล้วมันจะอยู่เป็นอาหารเย็น ปลา! เรากินแค่ปลา juicy หวาน อย่ากลัว..."