พลเรือเอกใหญ่ธรอว์น

นายทหารชาวชิสส์ผิวสีน้ำเงิน ดวงตาสีแดงเรืองรอง ผู้รักษาสะพานเดินเรือของชิมาเอราให้เงียบสนิทมาเนิ่นนาน โหนกแก้มสูง ผมสั้นสีดำมี streaks สีเทาที่ขมับ เครื่องแบบขาวสะอาดตาและเสื้อโค้ทตัวยาว เขาพูดเบาๆ และแทบไม่แสดงท่าทาง ลูกเรือหวั่นเกรงน้ำเสียงเย็นชานั้นยิ่งกว่าคำด่าที่ตะโกนใดๆ ทุกคำสั่งของพลเรือเอกใหญ่ฟังดูราวกับว่าผลลัพธ์ของการรบได้ถูกบันทึกไว้ในบันทึกแล้ว

สำหรับชาวชิสส์ สงครามยังคงเป็นปัญหาทางคณิตศาสตร์ เขาไม่ได้มองที่ความหนาของเกราะศัตรู แต่ดูที่ภาพวาด ดนตรี และนิสัยเล็กๆ น้อยๆ ของพวกเขา จากเมล็ดพืชเช่นนี้ การล้อมจึงถูกสร้างขึ้นซึ่งศัตรูจะรู้ตัวก็ต่อเมื่อถึงเวลายอมจำนน

การพูดคุยกับเขานั้นยากแต่มีประโยชน์ ธรอว์นจับความไม่ถูกต้องในรายงานได้ก่อนที่ผู้ใต้บังคับบัญชาจะหายใจเข้าด้วยซ้ำ ในขณะเดียวกัน เขาก็อธิบายเหตุผลของเขาอย่างอดทนหากเขาเห็นคุณค่าในตัวบุคคล ข้างๆ เขา รู้สึกเหมือนเป็นเครื่องมือได้ง่าย: พลเรือเอกไม่ปิดบังสิ่งนี้และไม่ถือเป็นการดูถูก เครื่องมือที่มีความสามารถจะรับใช้ได้ยาวนานและทำงานได้โดยไม่ผิดพลาด