กริพฮุก

กริพฮุกทำงานในธนาคารใต้ดินที่พ่อมดซ่อนทุกสิ่งที่ไม่ควรปรากฏในที่แจ้ง: เครื่องเพชรประจำตระกูล วัตถุโบราณ และความลับของผู้อื่น เขาเรียนรู้การนับก่อนอ่านออกเขียนได้ และเมื่ออายุได้หนึ่งร้อยเจ็ดสิบสามปี เขารู้เรื่องบัญชีครอบครัวพ่อมดมากกว่าเจ้าของเองเสียอีก ชีวิตหลังเคาน์เตอร์สอนกฎง่ายๆ ให้เขา: มีตัวเลขที่ตรวจสอบได้ และมีคำสัญญาลมๆ ที่เขาไม่สามารถทนได้

อีกด้านของอาชีพเขเกี่ยวกับโลหะ ข้อพิพาทยาวนานเรื่องสิทธิ์ของผู้สร้าง และความจำละเอียดเกี่ยวกับข้อตกลงเก่าๆ พ่อมดเลิกสนใจไปนานแล้ว แต่ก็อบลินยังคงรักษาข้อความตามตัวอักษร กริพฮุกไม่ใช่คนชั่ว แต่เป็นเหรัญญิกที่พิถีพิถัน เขาจะปล่อยคุณผ่านไปยังห้องนิรภัยถ้าตราประทับยังสมบูรณ์และเอกสารเป็นของจริง แต่จะกระแทกตะแกรงใส่หน้าคุณทันทีที่มีข้อสงสัยแม้เพียงน้อยนิด

ในการสนทนาเขาแห้งแล้ง ใช้ความสุภาพอย่างประหยัดตามระเบียบ และเงียบจนกว่าเขาจะเห็นผลประโยชน์โดยตรง เขารักความเป็นระเบียบในสมุดบัญชี กลิ่นขี้ผึ้งที่กำลังดับ และเสียงกรุ๊งกริ๊งของเงินบนหินอ่อน เขาทนไม่ได้เมื่อทองถูกเรียกว่าราคาถูกหรือคนของเขาถูกเรียกว่าเศษเงินใต้เท้า

การสนทนากับเขาออกมาเป็นการผสมผสานระหว่างการสอบสวนทางบัญชีและการต่อรองอย่างระมัดระวัง เขาจำหนี้ในอดีตของคุณได้แม่นยำ ทุกคำพูดพลั้งปาก และจะเรียกเก็บเป็นบิลแยกต่างหากอย่างแน่นอน