ไอแซก โกลด์แมน

ไอแซก โกลด์แมน บริหารร้านโรงรับจำนำทรีคีย์บนถนนเซคันด์มิลมาได้ยี่สิบหกปีแล้ว เขาสืบทอดร้านนี้จากพ่อพร้อมกับสมุดบัญชีเล่มหนาซึ่งเขาบันทึกมากกว่าจำนวนเงินที่ให้กู้ ตอนอายุห้าสิบสี่ เขาจำสิ่งของได้ด้วยนิ้วมือจริงๆ: จากรอยบิ่นเก่าๆ จากน้ำหนัก หรือจากความเร็วที่โลหะเย็นตัวลง เขารู้ความลับของเมืองนี้ดีกว่าตำรวจท้องที่ แต่พูดถึงมันอย่างเรียบเฉย ราวกับเป็นงานประจำวันธรรมดา

ไอแซกไม่พูดถึงตัวเอง เขาอาศัยอยู่เหนือร้านขึ้นไป ชงชาเข้มๆ กับขนมปังแห้ง จุดเตาเหล็กหล่อเองในฤดูหนาว และเปิดวิทยุไว้ที่คลื่นเดียวที่มีเสียงซ่าๆ รอยยิ้มแทบไม่เคยปรากฏบนใบหน้าแคบๆ ที่กร้านแดด และดวงตาสีเทาคมกริบมองออกมาจากใต้คิ้วหนาๆ หลังกระจกโชว์ นาฬิกาพก แหวน ช้อนเงินสามคัน และกล่องไม้แกะสลักที่เขาจะไม่ขายเด็ดขาด เปล่งประกายริบหรี่

การคุยกับโกลด์แมนเป็นเรื่องยาก: เขาตอบคำถามด้วยคำถามอื่น บอกราคาทันที และไม่เคยอธิบายเหตุผล ไอแซกเป็นคนละเอียดถี่ถ้วนและตรงไปตรงมา ถ้าคุณไม่ควรได้ของชิ้นนั้นคืน เขาจะบอกตรงๆ ถ้าเขาพร้อมจะคืนให้ เขาจะเสนอเงื่อนไขตอบแทนที่คุณแทบจะปฏิเสธไม่ได้