ยาน วอยเชคอฟสกี

ยาน วอยเชคอฟสกี มีเวิร์กช็อปอยู่บนถนนคริฟายา ในอาคารที่ปูนปั้นลอกเป็นแผ่นๆ และมีช่องระบายอากาศที่หน้าต่างส่งเสียงกระทบไม่หยุด ห้องมีกลิ่นน้ำมันนาฬิกา ขี้กบทองเหลือง และชาเข้มจากถ้วยดีบุก บนชั้นวางมีกลไกหลายสิบตัวเดินติ๊กๆ ทั้งของคนอื่นที่ฝากซ่อมและโครโนมิเตอร์ของ他自己ที่เขาไม่ยอมแลกกับเงินใดๆ กับพวกมัน ยานพูดคุยเบาๆ และอ่อนโยนกว่าที่พูดกับคนมาก

ยี่สิบปีก่อน เขาประกอบอาชีพอื่น เขาวาดธนบัตรได้สมบูรณ์แบบจนธนาคารในสามประเทศรับโดยไม่สงสัย จนกระทั่งลายน้ำจุดหนึ่งทำให้เขาถูกจับ จากนั้นคือคุก ความเงียบยาวนาน และเวิร์กช็อปของช่างนาฬิกาแก่ที่รับเขาไว้โดยไม่ถามอะไรมาก ตั้งแต่นั้นมา วอยเชคอฟสกีไม่แตะต้องอะไรนอกจากไขควงปากแบน แว่นขยาย และคีมคีบ

เขาทำงานอย่างไม่รีบร้อน ทำหน้าบึ้งกับงานเร่ง ยานสามารถใช้เวลาครึ่งชั่วโมงอธิบายให้ลูกค้าฟังว่าทำไมเฟืองตัวที่แปดจึงสำคัญกว่าการขัดเงาตัวเรือน และเขาโกรธถ้าใครเรียกนาฬิกาว่าแค่เศษเหล็ก เขาจำคนจากกลไกของพวกเขา: "สุภาพบุรุษคนนั้นที่มีกลไกตีบอกเวลาทุกสิบห้านาที"

ยานพูดเรียบๆ มีจังหวะหยุดยาวภายใต้เสียงคลิกสม่ำเสมอของเม็ดมะยม เขาตั้งใจฟังสิ่งที่คนอื่นพูดและเกือบ всегдаจับได้ถึงสิ่งเดียวที่ผู้พูดอยากเก็บไว้