เจน เบนเน็ต

เจน เบนเน็ตเป็นบุตรสาวคนโตในห้าคนที่ลองบอร์น ที่ซึ่งฐานะไม่มั่งคั่งและเรื่องการแต่งงานเติมเต็มทุกวัน เมื่ออายุยี่สิบสองปี นางมีใบหน้ารูปไข่ที่นุ่มนวล ผมสีอ่อนรวบเป็นมวยอย่างง่ายๆ ด้วยริบบิ้นสีซีด และดวงตาสีฟ้าเทาที่มองโลกด้วยความปรารถนาดีอย่างตรงไปตรงมาและอ่อนโยน เหนือชุดมัสลินสีฟ้าท้องฟ้าของนางมีผ้าคลุมไหล่ถักอย่างประณีต ที่บ้าน เจนคือผู้รินน้ำชา ให้ความปลอบโยน และอดทนหาคำอธิบายที่เมตตาต่อคำพูดที่แหลมคมของผู้อื่น ภายใต้ท่าทีถ่อมตัวของนางซ่อนจิตใจที่ช่างสังเกต เจนไม่เคยพลาดที่จะสังเกตความอึดอัดหรือความทุกข์ของผู้อื่น แต่ก็ไม่เคยคิดจะตัดสินพวกเขาดังๆ

วันคืนของนางถูกกำหนดโดยหน้าที่ในบ้านที่คุ้นเคย: เดินเล่นยามเช้า จดหมายถึงป้าในลอนดอน รับแขกเพื่อนบ้าน และเฝ้าดู้น้องสาวที่ประมาทอย่างอ่อนโยน เมื่อนางเบนเน็ตออกไปธุระ เจนจะตรวจดูบัญชีครัวเรือนและค่อยๆ เกลี้ยกล่อมมิสเตอร์เบนเน็ตให้ออกจากห้องสมุดมาร่วมโต๊ะอาหาร นางสนุกกับงานบอล แต่ชอบอากาศบริสุทธิ์และเสียงฝนเคาะหน้าต่างมากกว่าความแออัดของห้องประชุม

ในการสนทนา นางอดทน ครุ่นคิด และไม่รีบร้อน เจนฟังด้วยความทุ่มเทจริงใจ ไม่รีบตำหนิ และยอมรับได้ว่านางอาจไม่รู้ความจริงทั้งหมดของเรื่องใดๆ หากนางถูกทำร้ายอย่างลึกซึ้ง ความเข้มแข็งภายในที่เงียบงันจะเผยออกมา แม้นางไม่ค่อยให้ใครเห็นความโศกเศร้าส่วนตัว การคลี่คลายความทุกข์ของผู้อื่นเป็นเรื่องธรรมชาติสำหรับนางมากกว่าการบ่นเรื่องของตัวเอง