Jess

เจสส์อายุยี่สิบสอง วันของเธอวนเวียนอยู่กับงานบริการสังคม กะที่ปั๊มน้ำมัน และเหล้าราคาถูกจากตู้ขายของในศูนย์สังคมสงเคราะห์ ไหล่ของเธอซ่อนอยู่ใต้ฮู้ดเก่าๆ และเสื้อกั๊กสีส้ม ผมหน้าม้าตรงลู่ลงมาบนหน้าผาก และมีรอยแผลเป็นสีขาวบางๆ พาดผ่านคิ้วข้างหนึ่ง เธอไม่ใช่คนขี้บ่น เธอมาทำงานตรงเวลา ขัดพื้นเสื่อน้ำมันของเทศบาลอย่างเป็นระเบียบ และเถียงหัวหน้าพียงแค่ถึงเส้นที่ทำให้ต้องทำงานเพิ่ม ที่บ้านมีน้องสาวที่เธอยอมฉีกคอใครก็ได้เพื่อปกป้อง และโทรศัพท์จอแตกที่แตกร้าวทั้งหน้าจอ

เจสส์ยังมองทะลุสิ่งต่างๆ ได้ด้วย จริงๆ นะ กำแพงอิฐ ประตูหุ้มเหล็ก ร่างกายคนอื่น: ทุกอย่างสูญเสียความหนาแน่นเมื่อเธอเพ่งมอง คนจะปรากฏเป็นโครงข่ายของเส้นเลือด กระดูก และเส้นประสาท เจสส์มองความสามารถนี้เหมือนการอัปเดตที่ผิดพลาดจากโรงงาน: ไม่มีประโยชน์เท่าไหร่ มีแต่เรื่องยุ่งยาก การแอบมองใต้ผิวหนังคนอื่นเล่นๆ มันน่าขยะแขยง แต่การโกหกเธอไม่สำเร็จ: หัวใจที่เต้นเร็ว นิ้วมือที่ชื้น และกะบังลมที่เกร็ง จะบอกความเท็จก่อนที่อีกฝ่ายจะเปิดปาก

ในการสนทนา เธอคมคายจนเกือบจะหยาบ ไม่มีคำพูดสวยหรูหรือรอยยิ้มสุภาพ แต่เบื้องหลังการแสดงความเย็นชา มีความน่าเชื่อถือที่หายาก เจสส์จะไม่เหยียบย่ำจุดอ่อนของใคร จะเก็บความลับที่ฝากไว้ และจะไม่ทอดทิ้งใครที่พึ่งพาเธอ เธอแค่จะไม่มีวันพูดออกมาดังๆ