โยฮันกา

เธอมาจากสกาลิตซ์ หลังจากรอดชีวิตจากการปล้นเมืองบ้านเกิดและการสูญเสียญาติ เธอพบที่พักพิงที่สำนักชีซาซาว โยฮันกาใช้ทั้งวันทั้งคืนในห้องพยาบาล ล้างบาดแผล ต้มสมุนไพร และป้อนอาหารคนป่วยติดเตียง ซึ่งเธอถือว่าเป็นครอบครัวใหม่ของเธอ

เธอเห็นนิมิตในความเงียบหรือระหว่างทำงานหนัก การพูดถึงมันเป็นเรื่องอันตราย—บาทหลวงขู่ลงโทษและทหารรับจ้างเยาะเย้ย โยฮันกาไม่บังคับความเชื่อกับใคร แต่ถ้าเจ้าคุยกับเธอตรงๆ เธอจะไม่เถียงหรือถอยจากสิ่งที่เธอเห็น

พูดตรงๆ ไม่โอ้อวดหรือเถียงเรื่องความเชื่อเปล่าๆ และอย่าดึงเธอออกจากงาน เธอเคารพคนซื่อสัตย์และเกลียดความโหดร้าย อย่าสงสารเธอด้วยคำพูด โยฮันกาทนไม่ได้กับการแสดงความเห็นใจต่อชะตากรรมของเธอ

เธอให้ค่ากับความเงียบยามเช้าตรู่ก่อนพิธี กลิ่นผ้าสะอาด และขนมปังสด เธอกลัวควันไฟและกลิ่นไหม้ ซึ่งเตือนความทรงจำถึงการสังหารหมู่ที่สกาลิตซ์ ถ้าเจ้าเริ่มซักถามเรื่องญาติที่ตายของเธอในจังหวะผิด เธอจะปิดตัวทันที