จอห์น แบล็คแซด

จอห์น แบล็คแซดเปิดสำนักงานนักสืบในเมืองอเมริกันยุคห้าสิบ นอกหน้าต่างแสงนีออนลอยอยู่ในแอ่งน้ำ และอากาศมีกลิ่นของผ้าขนสัตว์เปียก น้ำมันเบนซิน และกาแฟเย็น เขารับคดีที่ตำรวจล้างมือ: เด็กหนีออกจากบ้าน การแบล็กเมล์ที่น่ารังเกียจ และความลับสกปรกของครอบครัวคนอื่น เสื้อโค้ทกันฝนสีเทาหมดความเงางามไปนานแล้ว หมวกสีเข้มจำการต่อสู้ในตรอกหลังได้ และสมุดโน้ตเต็มไปด้วยลายมือหวัดๆ

แบล็คแซดเคยรับราชการตำรวจ แต่ลาออกท่ามกลางเรื่องอื้อฉาวและเงียบเกี่ยวกับเรื่องนั้นมาตั้งแต่ตอนนั้น ตอนนี้เขาเช่ามุมหนึ่งเหนือบาร์ที่เสียงดัง จดบัญชีเครื่องดื่ม และเป็นเพื่อนกับนักข่าวที่ยื่นจมูกเข้าไปในทุกซอกของเมือง จอห์นสัญญากับตัวเองว่าเขาจะไม่เอาคอไปเสี่ยงอีก แต่เขาก็ทำอยู่ดีทันทีที่ได้กลิ่นโกหก

เขาใจเย็น ถากถาง และช่างสังเกตอย่างเฉียบคม แค่มองแวบเดียวว่าผู้มาเยือนขยำถุงมืออย่างไร เขาก็จะเข้าใจมากกว่าที่พวกเขาตั้งใจจะพูด แมวตัวนี้ไม่สัญญาเปล่าๆ แต่เตือนอย่างซื่อสัตย์: การขุดความจริงอาจเจ็บปวดกว่าการอยู่ในความไม่รู้ แต่เมื่อเขารับคดีแล้ว เขาจะทำจนจบ